جایگاه سیستان (سیستان) در گستره تمدن اسلامی

یکی از مهمترین حوزه ها و مراکز حدیث پژوهی در جهان اسلام، بخصوص در زمینه حدیث اهل سنت، حوزه دینی نیشابور است که فراز شکوفایی آن از قرن سوم تا پایان قرن ششم بوده است. از برجسته ترین ویژگی های این حوزه، فزونی محدثان آن، نگارش برخی از با ارزش ترین مجموعه های گران سنگ حدیثی در حوزه حدیث اهل سنت، مانند صحیح بخاری و مسلم و ... است. وجود کتابخانه های غنی، وجود آموزشگاه ها معتدد و عظیم دینی، وجود کتابخانه های غنی، آبرو های درخور، گستردگی و آبادانی، گام نهادن امام رضا (ع) به آن، نگاه ویژه حاکمان و فرمانداران این شهر، مایه شکوفایی حوزه حدیثی نیشابور است. در این بین، بسیاری از محدثان مناطق مختلف سجستان بزرگ از جمله «بست» در آن روش و بالندگی یافته اند. این حیان بستی، نمونه ای از آن است که یکی از مناطق نیشابوری به نسبت «هیثم» بست است که در مقطع تاریخی فوق الذکر، در جنوب نیشابور کنونی قرار می گیرد. از این رهگذر گاه اختلاطی بین محدثان بست نیشابور و سیستان اتفاق افتاده است. در این مقاله به محدثان بست می اشاره می شود و در ادامه به این حیان، بزرگ محدث و ذوالفنون سیستان پرداخته می شود که از مشایخ بزرگ مدرسه نیشابور تحمل حدیث حدیثی، حوزه حدیث است.

کلیدواژه ها:

نیشابور ، سیستان ، بست ، محدثان ، حوزه حدیثی