تاثیر تاریخ کاشت و کاربرد کودهای آلی بر ویژگی های فیزیولوژیک، زراعی و کیفیت دانه سویا (Glycine max L.)

به منظور بررسی اثرات تاریخ کاشت و کودهای آلی بر برخی ویژگی های فیزیولوژیک، زراعی و کیفیت سویا رقم کوثر، آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان در سال ۱۴۰۰ اجرا شد. در این پژوهش تاریخ کاشت در سه سطح (۱۵ فروردین، ۱۵ اردیبهشت و ۱۵ خرداد) و مصرف کودهای آلی در سه سطح (ورمی کمپوست ۱۰ تن در هکتار، کود دامی گوسفندی۳۰ تن در هکتار و مصرف توام ۵ تن ورمی کمپوست و ۱۵ تن کود دامی) در نظر گرفته شد. براساس نتایج، وزن هزار دانه، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک در تیمار ترکیبی کود دامی و ورمی کمپوست به ترتیب به میزان ۴۶/۲۰، ۵۶/۲۱ و ۲۲/۱۷ درصد نسبت به شاهد افزایش نشان دادند. بالاترین میزان روغن (۲۶/۲۵ درصد) و پروتئین دانه (۶۷/۴۳ درصد) نیز متعلق به تیمار کود دامی در تاریخ کاشت اول و سوم حاصل شد. در تیمار ترکیب کود دامی و ورمی کمپوست در تاریخ کاشت دوم، سرعت فتوسنتز به میزان ۱۳/۸ درصد و در تاریخ کاشت دوم و بیش ترین کارایی کوانتومی فتوسیستم II به میزان ۷/۵ درصد نسبت به تیمار شاهد ثبت شد. بطور کلی، تیمار ترکیب کود دامی و ورمی کمپوست در تاریخ کاشت دوم، بهترین نتایج را ارایه داد.

کلیدواژه ها:

درصد روغن ، درصد پروتئین ، سویا ، فلورسانس کلروفیل ، کود آلی