بررسی کارایی سولفوسولفورون (آپیروس) و مزوسولفورون متیل + یدوسولفورون متیل - سدیم (آتلانتیس) و اسید سالیسیلیک در کنترل علف های هرز گندم

به منظور بررسی علف کش های سولفوسولفورون و مزوسولفورون متیل + یدوسولفورون متیل- سدیم به صورت خالص و به همراه اسید سالیسیلیک در کنترل علف های هرز، عملکرد و اجزای عملکرد گندم، مطالعه ای در سال ۱۴۰۰ در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه لرستان اجرا شد. آزمایش به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی (RCBD) در سه تکرار اجرا شد. فاکتور اول شامل کاربرد دوز توصیه شده و ۵۰ درصدی هر یک از علف کش های سولفوسولفورون (آپیروس،WG ۷۵% ) و مزوسولفورون متیل + یدوسولفورون متیل - سدیم (آتلانتیس، ۲/۱% OD) بود. فاکتور دوم، محلول پاشی اسید سالیسیلیک در تلفیق با تیمارهای علف کشی بود. نتایج نشان داد که کمترین تراکم (۲/۰) و وزن خشک (۴۲۴۲/۰) مربوط به علف هرز چسبک (Asperugo procumbens L.) بود. همچنین کاهش وزن خشک علف های هرز و بیشترین تعداد دانه در سنبله، ارتفاع، تعداد سنبله در متر مربع، عملکرد دانه و کلروفیل (a و b) از کاربرد (آپیروس + آتلانتیس با اسید سالیسیلیک) حاصل گردید. براساس نتایج به دست آمده کاربرد اسید سالیسیلیک همراه با علف کش ها برای افزایش اجزای عملکرد گندم و همچنین کاهش علف های هرز توصیه می-شود.

کلیدواژه ها:

کلروفیل ، اجزای عملکرد گندم ، بازدارنده سولفونیل اوره ، سالیسیلیک اسید ، علف های هرز