ارتباط میان خودکنترلی و شیوه های تنظیم شناختی هیجان با بی صداقتی در تحصیل دانشجویان

این تحقیق با هدف ارتباط میان خودکنترلی و شیوه های تنظیم شناختی هیجان با بی صداقتی در تحصیل دانشجویان دانشگاه های شهر سقز بود، این پژوهش با توجه به نوع رابطه ی متغیر ها کاربردی و از آنجا که به صورت رابطه ای متغیر ها را بررسی می کند از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشجویان دانشگاه های شهر سقز در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ به تعداد ۲۳۴۵ نفر می باشد، در این تحقیق با توجه به مشخص بودن جامعه از فرمول نمونه گیری کوکران با سطح خطای ۰۵/۰ تعداد ۳۳۰ نفر برآورد شد ابزار گردآوری اطلاعاتی پرسشنامه خودکنترلی تانجنی و همکاران (۲۰۰۴)، پرسشنامه خود سنجی گارنفسکی و همکاران (۲۰۰۵)، بیصداقتی تحصیلی مک کابی و تروینو (۱۹۹۷) می باشند. نتایج نشان داد بین خود کنترلی و شیوه های تنظیم شناختی هیجان با بی صداقتی تحصیلی در دانشجویان ارتباط معنی داری وجود دارد مقدار ضریب بتای به دست آمده در راهبردهای تنظیم شناختی هیجان ۴۷۰/۰ و در خودکنترلی ۶۶۳/۰ می باشد مقدار ضریب تعیین مدل برابر ۸۷ درصد بوده که میزان درصد تبیین متغیر وابسته توسط متغیرهای مستقل می باشد. با توجه به جدول ضرایب مشخص می شود که خودکنترلی بر بی صداقتی تحصیلی بیشترین تاثیر را دارد.

کلیدواژه ها:

خودکنترلی ، شیوه های تنظیم شناختی هیجان ، بی صداقتی تحصیلی ، دانشجویان.