نقش مدرسه در تربیت دانش آموزان

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش مدرسه در تربیت دانش آموزان با تاکید بر ساحت اجتماعی است. تحقیق حاضر از نظر هدف و ماهیت از نوع تحقیقات کاربردی و از نظر راهبرد و مسیر اجرا از نوع تحقیقات مروری می باشد و از نظر مکتب فلفسی در زمره مکتب پوزیتیویسم قرار دارد. تربیت اجتماعی به عنوان یکی از مهمترین ابعاد تعلیم و تربیت، نقش حیاتی در شکل گیری شخصیت و هویت اجتماعی افراد دارد. مدرسه به عنوان دومین نهاد اجتماعی کننده پس از خانواده، مسئولیت مهمی در این زمینه بر عهده دارد. در این پژوهش، ضمن تبیین مفهوم تربیت اجتماعی و ساحت اجتماعی، به بررسی نقش عناصر مختلف مدرسه شامل معلم، برنامه درسی، فضای فیزیکی و روابط اجتماعی در تربیت اجتماعی دانش آموزان پرداخته شده است. روش پژوهش مبتنی بر مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای منابع مرتبط است. یافته ها نشان می دهد که مدرسه از طریق ایجاد فرصت های تعامل اجتماعی، آموزش مهارت های اجتماعی و ارائه الگوهای رفتاری مناسب می تواند نقش موثری در تربیت اجتماعی ایفا کند. معلمان به عنوان الگوهای رفتاری، نقش کلیدی در این فرایند دارند. همچنین، برنامه درسی و فعالیت های فوق برنامه می توانند زمینه ساز رشد مهارت های اجتماعی باشند. فضای فیزیکی مدرسه نیز با ایجاد محیطی مناسب برای تعاملات اجتماعی، در این امر سهیم است. نتایج این پژوهش می تواند به سیاستگذاران و مدیران آموزشی در طراحی برنامه های موثر برای تقویت نقش مدرسه در تربیت اجتماعی کمک کند.

کلیدواژه ها:

تربیت اجتماعی ، مدرسه ، دانش آموزان ، ساحت اجتماعی ، جامعه پذیری.