شناسایی عوامل موثر بر ایجاد یا کاهش انگیزه در محیط های آموزشی

انگیزه یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. بدون وجود انگیزه، حتی بهترین امکانات آموزشی نیز نمی توانند به تنهایی باعث پیشرفت تحصیلی شوند. انگیزه به عنوان نیروی محرکه درونی یا بیرونی، نقش اساسی در جهت دهی به تلاش ها، تمرکز، پایداری در یادگیری و مقابله با چالش های آموزشی ایفا می کند. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و به روش توصیفی، به بررسی جایگاه انگیزه در فرآیند یادگیری و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان پرداخته است. داده ها از طریق مطالعه منابع نظری، تحلیل پژوهش های پیشین به دست آمده اند. یافته ها نشان می دهند که دانش آموزانی با انگیزه درونی قوی، نه تنها در فعالیت های درسی مشارکت فعال تری دارند، بلکه از نظر سطح یادگیری، خلاقیت و پایداری در پیگیری اهداف تحصیلی نیز عملکرد بهتری نشان می دهند. همچنین نقش معلمان در شکل گیری انگیزه بسیار مهم ارزیابی شد. سبک تدریس، نحوه تعامل با دانش آموزان، استفاده از روش های آموزشی متنوع و بازخوردهای مثبت، از جمله عوامل تقویت کننده انگیزه شناخته شدند. نتایج این پژوهش بر اهمیت برنامه ریزی آموزشی بر مبنای نیازهای انگیزشی دانش آموزان تاکید دارد. تقویت انگیزه درونی، ایجاد محیط یادگیری حمایت گر، شناسایی تفاوت های فردی و طراحی فعالیت های متناسب با علایق و توانایی های دانش آموزان، از راهکارهای موثر برای بهبود عملکرد تحصیلی آن ها محسوب می شود. در مجموع، توجه به انگیزه به عنوان عامل کلیدی در آموزش، ضرورتی اجتناب ناپذیر در مسیر ارتقاء کیفیت یادگیری و پرورش استعدادهای دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

انگیزه ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری ، دانش آموز.