پیش بینی فضایی تغییرات کاربری اراضی کلان شهرها براساس مدل LCM(محدوده مورد مطالعه: کلان شهر اراک)

کلان شهر اراک و اراضی پیرآمون آن در سال های اخیر با تغییرات زیادی مواجه بوده است. هدف این تحقیق پایش تغییرات کاربری اراضی در گذشته و بررسی امکان پیش بینی آن در آینده با استفاده از مدلساز تغییر زمین(LCM) در کلان شهر اراک است. در این تحقیق تصاویر ماهواره ای لندست سال های ۱۹۷۶، ۱۹۹۶ و ۲۰۲۴ تجزیه و تحلیل شد. تصاویر هر سه مقطع زمانی به ۴ کلاس اراضی شهری، مرتع، اراضی کشاورزی و جنگلی طبقه بندی شد. پیش بینی وضعیت کاربری اراضی برای راستی آزمایی در سال ۲۰۲۴ با استفاده از نقشه های ۱۹۷۶ و ۱۹۹۶ به کمک مدل LCM و بر پایه شبکه های عصبی-مصنوعی و تحلیل زنجیره مارکوف انجام گردید. به این منظور از متغییرهای مکانی فاصله از جاده، فاصله از شبکه آبراهه، فاصله از اراضی شهری، ارتفاع، شیب و فاصله از حاشیه اراضی تغییر یافته، به عنوان عوامل موثر بر تغییرات در شبکه عصبی مصنوعی استفاده شد. نتایج نشان می دهد در طول دوره ۱۹۷۶ تا ۲۰۲۴ معادل ۳۸/۵۰ درصد برابر ۹۳۴۳ هکتار از مراتع کاهش یافته است. طی این دوره حدود ۷۲/۱۴۷ درصد معادل ۳۱۹۴ هکتار و ۵۳/۸۳ درصد معادل ۴۵۴۷ هکتار به ترتیب اراضی کشاورزی و انسان ساخت شهری افزایش یافته است.. همچنین نتایج پیش بینی نشان داد که مساحت اراضی مرتعی، کشاورزی و جنگلی در سال ۲۰۴۰ در مقایسه با ۲۰۲۴ کاهش یافته و اراضی انسان ساخت شهری افزایش خواهند یافت. بنابراین در سا ل های آتی شهر اراک توسعه شدیدی به سمت شرق و شمال خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

مدل آشکارسازی تغییرات اراضی ، پیش بینی ، کلان شهر اراک ، تغییرات کاربری اراضی ، شبکه عصبی مصنوعی