الگوسازی تقاضای مصرف گاز طبیعی براساس شرایط آب و هوایی در شهر زنجان

امروزه مصرف انرژی نقش تعیین کننده ای در توسعه کمی و کیفی زندگی بشر دارد. یکی از منابع تامین انرژی، در راستای توسعه و رفاه اقتصادی و نیز کسب آسایش آب و هوایی گاز طبیعی است. این منبع تامین انرژی، بویژه در نواحی سرد کشور و نیز به منظور تامین آسایش دمایی، نیازمند مدیریت صحیح است. مدیریت صحیح این منبع انرژی فسیلی از طریق آگاهی و پیش بینی از میزان تقاضای آن میسر است. بدین منظور تقاضای مصرف گاز طبیعی در شهر زنجان به عنوان یکی از شهرهای سرد ایران زمین مورد بررسی و الگوسازی قرار گرفت. برای انجام پژوهش حاضر از دو گروه داده (عناصر آب و هوایی و میزان مصرف گاز طبیعی) برای یک دوره آماری ۹ ساله (۱۴۰۰-۱۳۹۲) در مقیاس روزانه استفاده شده است. به منظور الگوسازی تقاضای مصرف گاز طبیعی در شهر زنجان از نرم افزار CurveExpert و نیز روش وایازی (رگرسیون) استفاده شد. بر اساس برازنده ترین الگو، عنصر دما به عنوان تنها متغیر مستقل در الگوی انتخابی جای گرفت. الگوی نهایی، وایازی چندجمله ای با ضریب همبستگی ۹۴/۰ ( ضریب تبیین ۰۳/۸۹ درصد) اختیار شد. درصد افزایش مصرف گاز طبیعی به ازای یک درجه کاهش دما، از دمای ۲۲ تا دمای ۱۶ درجه بیشترین درصد افزایش و از دمای صفر تا ۵- درجه کمترین درصد افزایش به ازای یک درجه کاهش دما رخ داده است. نقطه عطف و شروع مشکلات مربوط کمبود گاز طبیعی در شهرستان زنجان دمای کمتر از منفی ۷ درجه تشخیص داده شد.

کلیدواژه ها:

modeling ، polynomial regression ، natural gas ، Zanjan. ، الگوسازی ، وایازی (رگرسیون) چندجمله ای ، گاز طبیعی ، زنجان.