احصا و اولویت بندی پیشران های مدیریت سبز منابع انسانی در صنعت ایران

از جمله الزامات مدیریتی همراستا با نهضت حفاظت محیط زیست، پیاده سازی نظام سبز (یا محیط زیستی) مدیریت منابع انسانی در سازمان هاست که می کوشد تا اقدامات محیط زیستی را با فرایندهای متعارف مدیریت منابع انسانی (همچون استخدام، نیروگماری، آموزش، ارزشیابی، جبران خدمات و...) ترکیب کند. پژوهش حاضر بر آن است تا فهرستی جامع از پیشران های این خرده نظام مدیریتی را در واحدهای صنعتی کشورمان تهیه کرده و پس از دسته بندی، آن ها را مورد اولویت بندی قرار دهد. در مرحله نخست مطالعه کاربردی، توصیفی و کمی حاضر، گزارش های علمی مرتبط با موضوع پژوهش بازخوانی شده اند و فهرستی از پیشران های استقرار نظام مدیریت سبز منابع انسانی تهیه شده و با نظر خبرگان مورد پالایش قرار گرفته است. در ادامه و از طریق پرسش نامه ای محقق ساخته، نظر متخصصان درباره اولویت بندی این پیشران ها گردآوری و تحلیل شده است. تحلیل داده های گردآوری شده حاکی از آن است که پیشران های شکل گیری آینده نظام مدیریت سبز منابع انسانی در صنعت ایران در سه گروه (شامل خرده نظام مدیریت منابع انسانی، سایر خرده نظام های سازمانی و محیط فراسازمانی) قابل طبقه بندی هستند و سه مورد از آن ها (مشوق های مادی و معنوی، الزامات قانونی یا سیاستی، سطح مسئولیت پذیری اجتماعی) دارای اولویت بیش تر هستند. نتایج تحقیق نشان می دهد که برای شکل دهی به آینده مطلوب از مدیریت سبز منابع انسانی در سازمان های تولیدی و صنعتی کشور باید شرایط تمامی پیشران های اثرگذار بر این جریان را به شایستگی مدیریت نمود و به صورت ویژه برای ارتقای سطح پیشران های کلیدی شناسایی شده در این مطالعه، سرمایه گذاری و برنامه ریزی کرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت سبز منابع انسانی ، محیط زیست ، سرمایه انسانی ، پیشران ، صنعت