اقدام پژوهی: تاثیر استفاده از ابزارهای حسی بر کاهش اضطراب و رفتارهای عصبی در دانش آموزان اتیسم و نابینایی

این اقدام پژوهی به بررسی تاثیر استفاده از ابزارهای حسی بر کاهش اضطراب و رفتارهای عصبی در دانش آموزان مبتلا به اوتیسم و نابینایی می پردازد. با توجه به چالشهای خاص این گروه از دانش آموزان، اضطراب و رفتارهای عصبی می توانند مانع از یادگیری موثر و تعاملات اجتماعی شوند. در این پژوهش، از یک روش تجربی استفاده شد که شامل شناسایی و انتخاب ابزارهای حسی مناسب برای این دانش آموزان بود. در مرحله اول، نیازها و مشکلات دانش آموز مورد نظر مورد بررسی قرار گرفت و ابزارهای حسی متناسب با ویژگی های فردی آنها انتخاب شد. سپس، برنامه های آموزشی طراحی گردید که شامل فعالیت های مختلف با استفاده از این ابزارها بود. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، مصاحبه با معلمان و والدین، و ارزیابی های روانشناختی جمع آوری شدند. نتایج و آمار و مصاحبه های صورت گرفته نشان داد که استفاده منظم از ابزارهای حسی منجر به کاهش قابل توجهی در سطح اضطراب و رفتارهای عصبی دانش آموزان گردید. همچنین، این ابزارها به افزایش تمرکز و تعاملات اجتماعی آن ها کمک کردند. یافته ها نشان می دهند که ادغام ابزارهای حسی در فرآیند آموزشی می تواند روشی موثر برای حمایت از دانش آموزان مبتلا به اوتیسم و نابینایی باشد. این پژوهش می تواند به عنوان یک الگو برای معلمان و متخصصان آموزش ویژه در راستای بهبود کیفیت آموزش و زندگی این گروه خاص از دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نابینایی ، اوتیسم ، اضطراب ، ابزارهای حسی