پرورش اجتماعی و جامعه پذیری دانش آموزان با تاکید بر نقش خانواده و مدارس

یکی از معضالت امروز جامعه بشری، ضعف روابط اجتماعی است که خلاق فطرت وجود هر انسانی است. فرایند اجتماعی شدن، از مهمترین مولفه های رشد و یکی از زیربنایی ترین محورهای رشد شخصیت دانش آموزان است. رشد اجتماعی مجموعه متوازنی از مهارت های اجتماعی و رفتارهای انطباقی فراگرفته شده است که فرد را قادر می سازد با افراد دیگر روابط متقابل مطلوب داشته باشد، واکنش های مثبت بروز دهد و از رفتارهایی که پیامد منفی دارند، اجتناب ورزد. وجود مهارت هایی چون همکاری، مسئولیت پذیری، همدلی، خویشتنداری و خوداتکایی، از مولفه های رشد اجتماعی دانش آموزان به شمارمی روند. رفتار اجتماعی پایه و اساس زندگی هر فرد است و رشد اجتماعی نیز سبب افزایش رشد عقالنی دیگر جنبه های رشدی دانش آموزان می شود. منظور از رشد اجتماعی، پختگی فرد در روابط اجتماعی است، به طوری که بتواند با افراد جامعه اش هماهنگ و سازگار باشد. به عبارت دیگر، وقتی فرد را اجتماعی می خوانند که نه تنها با دیگران باشد، بلکه با آنان همکاری کند. به منظور دست یابی به این مهم، خانواده و مدرسه نقش بسیار مهمی دارند که در این پژوهش بدان پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، دانش آموزان ، معلمان ، رشد و تکامل اجتماعی ، عوامل آموزشی