بازخوانی مهندسی سازه در محوطه میراث جهانی پاسارگاد با استفاده از روش اجزا محدود (مطالعه موردی بخشی از ضلع شمالی و گوشه دیوار تل تخت)

میراث فرهنگی نشاندهنده پیشینه تاریخی، تمدن و فرهنگ و جاذبه های طبیعی هر کشوری است. بناهای تاریخی از جمله بناهای سنگی به ویژه با توجه به مخاطرات طبیعی مستعد آسیب دیدگی هایی هستند که منجر به شکسته شدن و فروپاشی سنگ های کل یا بخشی از المان می گردد. در این پژوهش، دیوار تل تخت به عنوان مورد مطالعه انتخاب شده است. در تحلیل این سازه باستانی با استفاده از روش اجزای محدود و نرم افزار آباکوس به تحلیل و تجزیه اطلاعات پرداخته است. در این پژوهش سه نوع سناریو بکار برده شد. سناریوی اول تا سوم به ترتیب تحت اثر بار وزن، تحت بار خاک به سازه و تحت بار جانبی (زلزله) مورد ارزیابی قرار گرفته شد. برای حفظ پایداری سازه در شرایط بحرانی نیاز به تحلیل های عددی است. در این راستا مستندسازی دقیق از هندسه و مصالح به کاربرده شده به صورت قطعات سنگ و اتصالات آنها از یک طرف و ارزیابی کمی آسیب های طبیعی (مثل: هوازدگی) از سوی دیگر، از اهداف این پژوهش بوده است؛ بنابراین هدف اصلی پژوهش، ارزیابی وضع موجود به شیوه های تحلیلی است. از نتایجی که این تحلیل ها حاصل گشت می توان به این نکته که نقاط بحرانی سازه می تواند بیشترین میزان تغییر مکان را از خود نشان دهد، در بخش فوقانی سازه قرار دارد اشاره دارد. همچنین مشخص شد، بیشترین کرنش نیز در بخش ورودی سازه وجود دارد؛ اما با توجه به کم بودن تغییر مکان به نظر می رسد سازه تحت وزن خود پایدار بوده است با این تفاصیر قسمت فوقانی دیواره سازه به مرور زمان به دلیل مخاطرات طبیعی فرو ریختگی دارد.

کلیدواژه ها:

آباکوس ، پاسارگاد ، تل تخت ، زلزله ، سازه