مروری بر عملکرد ویروس ابوال ، ویروسی نادر اما کشنده

بیماری ویروسی ابوال (EVD) یک بیماری زئونوز بسیار شدید و کشنده است که توسط ویروس در خانواده فیلووویریده و ویروس جنس ابوال ایجاد می شود. این بیماری برای اولین بار در سال ۱۶۷۹ در زئیر نزدیک رودخانه ابوال، که اکنون در جمهوری دموکراتیک کنگو قرار دارد، ظاهر شد. از آن زمان، چندین شیوع بیماری در بخشهای مختلف جهان گزارش شده است، عمدتا در آفریقا، که منجر به شناسایی شش نژاد ویروسی مجزا می شود که باعث بیماری در انسان و دیگر پریمات ها می شوند. فرض بر این است که خفاشها میزبان اصلی مخزن این ویروس هستند و شیوع اولیه بیماریهای انسانی همواره به دنبال قرار گرفتن در معرض حیوانات آلوده جنگل از طریق تماس یا مصرف گوشت بوش و مایعات بدن حیوانات جنگلی است که این بیماری را در خود دارند. انتقال انسان به انسان زمانی رخ می دهد که مایعات، لوازم و تجهیزات آلوده بدن با پوست شکسته و خراشیده و غشاهای مخاطی در تماس باشند. EVD با شروع ناگهانی عالئم شبه آنفوالنزا (تب، میالژی، لرز)، استفراغ و اسهال مشخص می شود، سپس بیماری به سرعت به حالت شدید با کاهش سریع بالینی تبدیل می شود که ممکن است منجر به عوارض خونریزی بالقوه و نارسایی چندین ارگان شود. پیشگیری، تشخیص و واکنش موثر از EVD نیازمند هماهنگی قوی میان بخشهای سلامت حیوانات، انسان و محیطزیس سابقه طبیعی، اپیدمیولوژی، پاتوژنز و روشهای تشخیصی ویروس ابوال و همچنین اقدامات پیشگیری و کنترل آن با توجه به یک رویکرد بهداشتی در این مقاله مورد بحث قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

ابوال ، ویروس ، خونریزی ، خفاش ، عالئم شبه آنفوالنزا