جایگاه شعر و شاعری از منظر قرآن و نقد نظریهی اقتباس قرآن از اشعار عرب جاهلی

مقاله ی علمی و ادبی پیش رو، به حقیقت شعر از نگاه قرآن پرداخته و شبهه ی تاثیرپذیری قرآن از اشعار عرب دوران نزول را که پیامد آن بشری بودن قرآن خواهد بود، ابطال نموده است. مهم ترین اشعاری که خاورشناسان روی آن حساب باز کرده اند، اشعار "امروالقیس" و "امیه بن ابی صلت" دو تن از شاعران دوران عصر نزول است که در این پژوهش مورد بررسی و نقد قرار گرفته و در نتیجه روشن می گردد که قرآن تحت تاآثیر اشعار عرب نبوده است. به سخن دیگر، بررسی های سندی و متنی این اشعار، نشانگر این حقیقت است که از جهت انتصاب اشعار ادعایی به صاحبان آن و ضعف در ساختار و عدم تناسب و سنخیت با اوضاع فرهنگی و اجتماعی اعراب پیش از اسلام، ادعای تاآثیرپذیری ادبیات و زبان قرآن از آن اشعار، ادعایی بی اساس و نادرست است.

کلیدواژه ها:

قرآن ، شعر ، شاعری ، اشعار جاهلی ، اشعار عرب