برآورد تبخیر _ تعرق واقعی کشت آبی و باغات دشت نهاوند با استفاده از الگوریتم SEBAL

تبخیر و تعرق که شامل تبخیر از سطح خاک و تعرق از پوشش گیاهی می باشد یکی از مهم ترین عوامل اتلاف آب می باشد. بنابراین، یک پارامتر فیزیکی مهم برای مدیریت منابع آب و تعین نیاز آبی گیاه در بخش کشاورزی می باشد. اما، از آنجایی که برآورد دقیق آن بسیار مشکل و پر هزینه است، در این مطالعه، به منظور برآورد تبخیر و تعرق واقعی روزانه کشت آبی و باغات دشت نهاوند، ابتدا با استفاده از تصاویر ماهواره ای سنتینل ۲ نقشه کاربری کشت آبی منطقه استخراج گردید. سپس، با استفاده از تصاویر ماهواره ای لندست ۸ و الگوریتم SEBAL، نقشه های تبخیر و تعرق در طول دوره رشد گیاه در دوره های ۱۵ روزه (۱۳ تصویر) در سال ۲۰۲۱ بدست آمد. بر اساس نتایج حاصل از الگوریتم SEBAL، بیش ترین میزان میانگین تبخیر و تعرق واقعی در تمامی تاریخ های مورد بررسی، مربوط به جنوب شرقی و مرکز منطقه مورد مطالعه است که علت آن، قرار گرفتن این منطقه در مسیر سرشاخه اصلی رودخانه گاماسیاب و تمرکز کشت آبی باغات در این منطقه می باشد. کمترین میزان میانگین تبخیر و تعرق واقعی نیز مربوط شمال شرقی دشت نهاوند، به دلیل عدم وجود منابع آبی سطحی و زیرزمینی کافی و به تبع کاهش سطح اراضی کشاورزی در این منطقه است. در نهایت، به منظور بررسی دقت روش SEBAL در محاسبه تبخیر و تعرق، نتایج حاصل از این روش با میزان تبخیر و تعرق حاصل از روش پنمن مانتیث، مقایسه گردید. نتایج این مقایسه نشان داد که روش SEBAL با میزان خطای RMSE برابر ۸۲/۰ از کارآیی مناسبی در برآورد تبخیر و تعرق برخوردار است.

کلیدواژه ها:

تبخیر و تعرق ، روش فائو _ پنمن _ مانتیث ، دشت نهاوند ، الگوریتم SEBAL