نقش میزانسن در نمایش معصومان (ع) در آثار تلویزیونی با مطالعه مقایسه ای سریال های تنهاترین سردار و ولایت عشق

پژوهش حاضر به تحلیل نقش میزانسن و تاثیر آن بر نمایش معصومان (ع) در سریال های «تنهاترین سردار» و «ولایت عشق» می پردازد. مسئله اصلی تحقیق، بررسی چگونگی اثرگذاری مولفه های میزانسن، شامل طراحی صحنه، نورپردازی و بازیگری بر شیوه نمایش این شخصیت ها در آثار تلویزیونی است. اهمیت این پژوهش در تلاش برای فهم چگونگی انتقال مفاهیم عمیق دینی و فرهنگی از طریق رسانه های نمایشی و بررسی چالش های مرتبط با نمایش معصومان (ع) است. پژوهش حاضر از نوع هدف، کاربردی و از منظر ماهیت داده ها، کیفی است. در این پژوهش، داده های موردنیاز به طریق اسنادی گردآوری می شوند و سپس در چارچوب نئوفرمالیستی، با روش تحلیلی - تفسیری بررسی می شوند و سپس با رویکرد مقایسه ای تبیین شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهند روش های مختلفی برای نمایش معصومان (ع) وجود دارد که انتخاب آنها به دیدگاه کارگردان بستگی دارد. در سریال های مورد بررسی، طراحی صحنه و لباس نقش موثری در به تصویر کشیدن معصومان (ع) ایفا کرده است؛ در حالی که نورپردازی در جایگاه عنصری کلیدی، تاثیر بیشتری در انتقال معنا و احساسات به مخاطب داشته است؛ به ویژه در زمان هایی که چهره معصومان (ع) به طور کامل نمایش داده نمی شود، نورپردازی موثرتر حس و حال شخصیت ها را منتقل کرده است. بازیگری نیز به دلیل محدودیت های موجود در نمایش چهره معصومان (ع) نوساناتی را تجربه کرده است؛ اما همچنان در ایجاد ارتباط عاطفی با مخاطب درخور توجه است. نتایج پژوهش نشان می دهند که نمایش معصومان (ع) در تلویزیون ایران به مرور زمان به تکامل رسیده و استفاده موثر از عناصر میزانسن، می تواند به بهبود نمایش این شخصیت ها در آینده کمک کند.

کلیدواژه ها:

میزانسن ، معصوم (ع) ، سریال تلویزیونی ، تنهاترین سردار ، ولایت عشق