اثربخشی آموزش تصویرسازی ارتباطی(ایماگوتراپی)بر الگوهای ارتباطی و کارکرد خانواده در زوجین دچار دلزدگی زناشویی

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش تصویرسازی ارتباطی(ایماگوتراپی)بر الگوهای ارتباطی و کارکرد خانواده در زوجین دچار دلزدگی زناشویی با استفاده از روش طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل انجام گرفت. برای اجرای پژوهش از میان زوجین ۲۰ تا ۴۵ سال دارای تعارضات زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر بجنورد در شش ماهه اول سال ۱۴۰۳ ۳۰ نفر به صورت تصادفی غیراحتمالی و از نوع در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. سپس مداخله با روش آموزش تصویرسازی ارتباطی در مراکز مشاوره به مدت ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای روی گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل هیچ نوع مداخله ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش مقیاس پرسشنامه الگوهای ارتباطی (CPQ) (۱۹۸۴)، پرسشنامه کارکرد خانواده مک مستر (FAD) (۱۹۸۳)، و پرسشنامه دلزدگی زناشویی (CBM (۱۹۹۶)بود. برای تحلیل داده ها از نرمافزار (SPSS.۲۶). و تحلیل کواریانس استفاده شدنتایج تحلیل کواریانس نشان داد، بین میانگین نمره آموزش تصویرسازی ارتباطی در زوجین بعد از مداخله در گروه کنترل و گروه آزمایش تفاوت معنی داری مشاهده شد. (p<۰.۰۵). و می توان نتیجه گرفت که در پس آزمون نمرات الگوهای ارتباطی و کارکرد خانواده گروه آزمایش (گروهی که آموزش تصویرسازی ارتباطی دریافت کرده اند) با نمرات الگوهای ارتباطی و کارکرد خانواده از گروه کنترل تفاوت معناداری وجود دارد. لذا می توان دریافت که آموزش تصویرسازی ارتباطی(ایماگوتراپی)بر الگوهای ارتباطی و کارکرد خانواده در زوجین دچار دلزدگی زناشویی اثربخش است.بر مبنای نتایج پژوهش حاضر می توان دریافت که آموزش تصویرسازی ارتباطی(ایماگوتراپی) روش مناسبی برای افزایش الگوهای ارتباطی و کارکرد خانواده می باشد، بر همین اساس پیشنهاد می شود در کلینیک های روانشناختی و مراکز درمانی توجه بیشتری به این روش در کاهش مشکلات روانشناختی زوجین دچار دلزدگی زناشویی شود.

کلیدواژه ها:

تصویرسازی ارتباطی(ایماگوتراپی) ، الگوهای ارتباطی ، کارکرد خانواده ، زوجین ، دلزدگی زناشویی