بررسی نقش اختلالات یادگیری در وضعیت عملکرد تحصیلی دانش آموزان

اختلالات یادگیری شامل مشکلاتی در فرآیند یادگیری است که ارتباطی به هوش یا انگیزه کودک ندارد. آگاهی والدین از علائم این اختلالات در دانش آموزان ابتدایی بسیار مهم است، زیرا شناسایی زودهنگام می تواند به موفقیت فرزندتان و جلوگیری از مشکلات بیشتر کمک کند، اختلالات یادگیری در دانش آموزان زمانی وجود دارد که مغز اطلاعات را به شکلی متفاوت دریافت و پردازش می کند. این موضوع باعث می شود دانش آموز نتواند یک مهارت را به درستی یاد بگیرد و از آن به خوبی استفاده کند. افراد مبتلا به اختلالات یادگیری اغلب دارای هوش متوسط یا باالتر از متوسط هستند. بنابراین، شکافی بین مهارت های مورد انتظار آنها (بر اساس سن و هوش) و عملکرد واقعی شان در مدرسه وجود دارد. اختلالات یادگیری (LD) یا ناتوانی یادگیری به معنای وجود اختلال در یک یا چند فرایند روان شناختی پایه بوده که به فهم یا استفاده از زبان نوشتاری و یا گفتاری مربوط می شود و می تواند به شکل عدم توانایی کامل در گوش کردن، فکر کردن، صحبت کردن، خواندن، نوشتن و حساب کردن یا انجام محاسبات ریاضی ظاهر شود. این اصطلاح شرایطی چون معلولیت های ادراکی، آسیب دیدگی مغزی، نقص جزئی در کارکرد مغز، نارساخوانی و آفازی رشدی را در بر می گیرد. از سوی دیگر اصطلاح یادشده آن عده را که به واسطه معلولیت های دیداری، شنیداری یا حرکتی، همچنین عقب ماندگی ذهنی یا محرومیت های محیطی، فرهنگی و اقتصادی به مشکلات یادگیری دچار شده اند را شامل نمی شود. برای شناسایی چنین ناتوانی هایی و همچنین کمک به درمان و رفع آن ها در کودکان، خصوصا در سن های طلایی ۲ تا ۱۱ سالگی، ابتدا الزم است که به بررسی حداقل تمام عوامل دخیل و اثرگذار در شکل گیری آن پرداخته شود. زیرا اختلالات یادگیری می تواند مشکلاتی فراتر از مشکلات درسی بوجود بیاورد و گاه اثرات درازمدت و مادام العمری بر زندگی انسان داشته باشد. لذا بنابر ضرورت موضوع، متخصصان حوزه مشاوره تحصیلی، علوم تربیتی، روانشناسی و روان درمانی و حتی معلمان الزم است در خصوص نحوه بوجود آمدن این اختلالات، شناخت، آگاهی و اطلاعات کافی را داشته باشند. بنابراین در این مقاله، صرفا به عوامل بوجود آورنده ای اختلالات و ناتوانی ها بسنده می شود. و مدتها طولانی دانش آموزان را که در یادگیری یا چند درس مشکلات جدی داشتند با اصطلاحات معلولیت ادراکی، آسیب دیده مغزی و آسیب دیده عصبی معرفی می کردند. با توجه به یافته های جدید در مورد یادگیری، در سال ۱۶۹۳ جمعی از متخصصین اصطلاحات، ناتوانی های یادگیری را جایگزین اصطلاحات قبل کردند از آنجا که واژه ناتوانی اصطلاحات دیگری مثل ناتوانی جسمی یا ناتوانی ذهنی را تداعی می کند، یعنی ناتوانی های که تبدیل به توانایی کامل نمی شوند، اصطلاح مایوس کننده می نمایید و به نظر می رسد اگر اصطلاح اختلالات در یادگیری و (یا به نظر نگارندگان مشکلات یادگیری) به کار گرفته شود، مناسب تر باشد.

کلیدواژه ها:

اختلالات یادگیری ، علل و علائم اختلالات یادگیری ، روش درمان