بررسی تاثیر استفاده از فناوری یادگیری سیار و آسیب شناسی آموزش از راه دور بر میزان یادگیری دانش آموزان

از تلفیق یادگیری الکترونیکی و رایانه های دستی سیار، شکل جدیدی از آموزش خلق شد که «یادگیری از طریق تلفن همراه» یا «M-learning» نامگذاری شد. یادگیری سیار فرصتی برای محیط های یاددهی و یادگیری مشارکتی، شخصی، غیررسمی و دانش آموز محور فراهم نموده است. در اجرای هر نوع سیستم یاددهی و یادگیری مانند محیط یادگیری سیار، شناخت عوامل و درک موانع و چالش هایی که بر پیاده سازی آن تاثیر می گذارد، مهم است. پژوهش حاضر، در صدد بررسی میزان تاثیر یادگیری سیار بر کیفیت آموزش و یادگیری به منظور ارائه ملاحظاتی کاربردی برای آموزش و یادگیری و تبیین موانع و چالش های پیشرو در بهره گیری از سیستم آموزش سیار است. روش پژوهش از نوع توصیفی - تحلیلی بوده که طی آن از استنتاج مبتنی بر تحلیل مفاهیم و مفهوم پردازی مجدد، استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان داد که یکی از راه های مهم کسب دانش در عصر حاضر، آموزش مبتنی بر تکنولوژی های نوین می باشد و جدیدترین پارادایمی که در این حوزه مطرح گردیده، یادگیری سیار است. بهره برداری هر چه بیشتر از فناوری سیار فرآیند آموزش را به فرآیندی زنده، پویا و جذاب تبدیل نموده و سرعت یادگیری را افزایش می دهد و باعث کاهش هزینه های آموزش سنتی و افزایش کیفیت خدمات آموزشی می گردد. در این راستا، موانع و چالش هایی پیش روی بهره گیری از سیستم یادگیری سیار در عصر رسانه وجود دارد که شامل مواردی چون زیرساخت های نامناسب فنی، اقتصادی و فرهنگی جامعه، مخالفت مراکز آموزشی، معلمان و والدین و عدم آمادگی فراگیران، هزینه، اندازه دستگاه و عمر باطری دستگاه می باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری سیار ، موانع ، چالش ها ، دانش آموزان