تاثیر کاربرد کودهای آلی و محلول پاشی اسید هیومیک بر خصوصیات رشدی استویا(Stevia rebaudiana Bertoni.) در یک خاک شور

­کاربرد کودهای آلی در خاک­های شور که عمدتا به دلیل نبود پوشش گیاهی مناسب با کمبود مواد آلی و به دنبال آن کمبود رطوبت مواجه هستند، از طریق اصلاح خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک می­تواند موجب بهبود رشد و تحمل گیاهان در خاک­های شور شود. در این تحقیق از دو نوع کود آلی به عنوان اصلاح کننده خصوصیات خاک شور و محلول پاشی اسید هیومیک به عنوان محرک رشد گیاه استویا (Stevia rebaudiana Bertoni.) استفاده شد. این پژوهش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی شامل فاکتور اول: ۱- شاهد (بدون کود آلی)، ۲- ورمی کمپوست ۲۰ تن در هکتار، ۳- ورمی کمپوست ۴۰ تن در هکتار، ۴- کمپوست قارچ مصرفی ۲۰ تن در هکتار، ۵- کمپوست قارچ مصرفی۴۰ تن در هکتار و فاکتور دوم شامل: محلول پاشی اسید هیومیک در دو سطح صفر و ۱/۰ درصد با سه تکرار بودند. میزان فتوسنتز، سطح برگ، وزن خشک گیاه، pH، شوری، جرم مخصوص ظاهری و کربن آلی خاک به منظور تعیین موثرترین ماده آلی در شرایط تنش شوری خاک مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که کود کمپوست قارچ مصرف شده (SMC) موجب کاهش معنی­دار pH خاک و جرم مخصوص ظاهری خاک، افزایش شوری و کربن آلی خاک شد. سطح برگ گیاه کاهش یافت، ولی منجر به افزایش فنول کل، کلروفیل a، b، کلروفیل کل و کاروتنوئید برگ شده و موجب افزایش معنی­دار وزن خشک گیاه استویا در خاک شور گردید. بیشترین وزن خشک گیاه با کاربرد ۴۰ تن بر هکتار کود SMC و محلول پاشی اسید هیومیک به دست آمد که نسبت به شاهد (بدون کود) ۱۲/۴۵ درصد بیشتر بود. بنابراین کود SMC می­تواند اصلاح­کننده مناسبی برای خاک شور باشد، محلول پاشی اسید هیومیک نیز فقط همزمان با کاربرد SMC تاثیر مثبت معنی­داری داشت.

کلیدواژه ها:

خصوصیات فیزیولوژیکی ، برگ شیرین استویا ، شوری خاک ، محرک های زیستی گیاه ، ورمی کمپوست ، کمپوست ضایعات قارچ