تاثیر فرآیند نورد بر خواص مواد تولید شده به روش ساخت افزایشی (پرینت سه بعدی): مقاله مروری

فرآیند نورد از رو ش های رایج و پرکاربرد در تولید و شکل دهی قطعات مختلف می باشد. فرآیند نورد خواص مکانیکی و ریزساختار مواد را تحت تاثیر قرارداده که این امر در تولید محصولات اهمیت فراوانی دارند. چاپ سه بعدی یا ساخت افزایشی از روش های جدید در تولید قطعات محسوب شده که توانایی ساخت قطعات را بطور مستقیم از روی مدل های دیجیتال داد. این فرآیند مبتنی بر ساخت قطعات بصورت لایه لایه بوده و می تواند قطعات مختلف را در زمان کوتاه و با دقت بالا تولید نماید. ویژگی های منحصر به فرد روش ساخت افزایشی مانند آزادی در طراحی، عدم نیاز به قالب و تجهیزات کمکی، تولید قطعات پیچیده و یکپارچه سازی قطعات موجب توجه بسیاری از صنایع مانند هوافضا، نفت و گاز، صنایع دریایی و خودرو به استفاده از این روش تولیدی شده است. البته مشکلاتی مانند وجود عیوب ساختاری، اعوجاج، تنش پسماند و ناهمسانگردی خواص مکانیکی مواد از چالش های موجود در تولید افزایشی یا پرینت سه بعدی قطعات محسوب می شود. استفاده از فرآیند نورد جهت اصلاح قطعات پرینت سه بعدی شده، یکی از روش های بهبود میکروساختار و خواص مکانیکی مواد می باشد. استفاده از ترکیب فرآیند نورد و ساخت افزایشی می تواند با همگن سازی و ریزدانه کردن ساختار ماده سبب افزایش سختی و استحکام شده و قابلیت افزایش طول را نیز بهبود بخشد. همچنین این فرآیند توانایی کاهش اعوجاج و تنش پسماند را در قطعات تولید شده با روش ساخت افزایشی دارد.

کلیدواژه ها:

نورد ، پرینت سه بعدی ، ساخت افزایشی ، خواص مکانیکی ، ریز ساختار ، تنش پسماند