بررسی جایگاه آموزش مجازی در آموزش و پرورش

با ظهور فناوری های جدید مانند اینترنت و شبکه های اجتماعی و با گسترش مرزهای دانش و فناوری و افزایش تقاضای آموزشی، شیوه سنتی تدریس و تحصیل دیگر پاسخگوی نیازهای روزافزون بشر نمی باشد. امروزه آموزش مجازی را می توان به عنوان ابزاری نیرومند و قوی برای ارتقای کیفیت و کارآیی آموزش مورد استفاده قرار داد. آموزش مجازی به آن نوع آموزش اطلاق می گردد که در محیط شبکه و اینترنت و در ساختی رسمی به وقوع می پیوندد و مجموعه ای از تکنولوژی های چند رسانه ای در ایجاد آن به کار می روند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مجازی در یادگیری دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش حاضر مروری از نوع کتابخانه ای می باشد و جمع آوری اطلاعات از طریق مطالعه منابع داخلی و خارجی مرتبط با موضوع صورت گرفته است. به صورت کلی نتایج پژوهش نشان داد که آنچه در ابعاد جهانی آموزش و ضرورت وجودی آن حتمی است، این است که توسعه آموزش یک ضرورت جهانی و آموزش مجازی یکی از بهترین راه حل هاست که می تواند بسیاری از معضالت جوامع از جمله نیازهای روزافزون مردم به آموزش، عدم دسترسی یکسان به مراکز آموزشی، کمبود امکانات اقتصادی، کمبود آموزگاران مجرب و هزینه های زیادی که صرف آموزش می شود را برطرف نماید. امید است که با بکارگیری مناسب آموزش مجازی و شناسایی عوامل ارتقاء کیفیت نقش شایان توجهی به سوی تولید دانش صورت پذیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، آموزش و پرورش ، تدریس و یادگیری