رابطه بین سبک رهبری مربیان و تنیدگی تکواندوکاران نوجوان

این تحقیق با هدف بررسی ارتباط سبک رهبری مربیان و تنیدگی تکواندوکاران نوجوان انجام شد. نوع تحقیق از نظر هدف کاربردی و به لحاظ روش انجام تحقیق همبستگی است. در ضمن به روش های کتابخانه ای و پرسشنامه ای انجام شده است. جامعه آماری تحقیق شامل تکواندوکاران نوجوان شهر سمنان است. نمونه آماری تحقیق شامل ۲۰۰ (۱۰۰ نفر پسر و ۱۰۰ نفر دختر) از جامعه مذکور می باشد که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. از سه پرسشنامه ی اطلاعات فردی، پرسشنامه مقیاس رهبری در ورزش (L.L.S) و پرسشنامه تنیدگی ملکی، رنجبر (۱۳۹۶) برای جمع آوری اطلاعات و داده های تحقیق استفاده شد. روایی پرسشنامه ها در مطالعات قبلی تایید شده بود، همچنین پایایی پرسشنامه ها با توزیع ۳۰ پرسشنامه اندازه گیری شد که برای کلیه خرده مقیاس های پرسشنامه مقیاس رهبری در ورزش (L.L.S) آلفای کرونباخ بیشتر از ۰.۷۲ و برای پرسشنامه کلی آلفای کرونباخ برابر ۰.۸۹ و برای پرسشنامه تنیدگی آلفای کرونباخ برابر ۰.۸۷ به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار، فراوانی و درصد و برای تجزیه و تحلیل استنباطی داده ها از آزمون های آماری کولموگراف-اسمیرنوف، T مستقل و ضریب همبستگی پیرسون برای آزمون فرضیه های تحقیق در سطح معناداری ۰.۰۵ (α) استفاده شد. نتایج نشان داد که در خصوص سبک های رهبری مورد استفاده مربیان تکواندو، به ترتیب سبک های آموزش و تمرین، بازخورد مثبت، دموکراتیک، آمرانه و حمایت اجتماعی دارای بیشترین میانگین می باشند. بین سن و میزان تنیدگی تکواندوکاران نوجوان ارتباط معناداری وجود ندارد. همچنین بین سبک رهبری آمرانه مربیان و میزان تنیدگی تکواندوکاران نوجوان ارتباط معناداری وجود دارد اما ارتباط بین سایر سبک های رهبری با تنیدگی معنادار نیست. در ضمن بین تنیدگی تکواندوکاران دختر و پسر تفاوت معناداری وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

سبک رهبری مربیان ، تنیدگی تکواندوکاران ، نوجوان