پیش بینی بدریخت انگاری بر اساس سبک دلبستگی،طرحواره های ناسازگار اولیه و میزان استفاه از شبکه های اجتماعی در دختران دبیرستانی

هدف ژوهش حاضر پیش بینی بدریخت انگاری بر اساس سبک دلبستگی،طرحواره های ناسازگار اولیه و میزان استفاده از شبکه های اجتماعی در دختران دبیرستانی مقطع متوسطه دوم در شهر اراک بود. روش پژوهش حاضر تحلیلی و توصیفی ازنوع همبستگی بود. جامعه آماری در این پژوهش تمامی دانش آموزان دختر در مقطع متوسطه دوم در شهر اراک بود به تعداد ۲۳۵۳ نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲. بود نمونه آماری پژوهش براساس جدول مورگان و روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۳۱ نفر از دانش آموزان بود. ابزار گردآوری اطلاعات از طرییق پرسشنامه های نگرانی از تصویر بدنی (لیتلتون، ۲۰۰۵)، طرحوارهها ی ناسازگار اولیه (یانگ، ۱۹۹۸) و سبکهای دلبستگی (کولینز و رید، ۱۹۹۰) و میزان استفاده از فضای مجازی مجردی بود. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات داده ها از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج حاصل از آزمون فرضیه ها نشان داد متغیرها قادر به پیش بینی بدریخت انگاری می باشند، به این صورت با اطمینان ۹۵ درصد سهم طرحواره ناسازگار اولیه ۳۸/۰ درصد مثبت، سهم سبک دلبستگی ایمن ۴۲/۰ درصد منفی، سهم میزان استفاده از شبکه های اجتماعی ۴۴/۰ درصد مثبت می باشد. همچنین تحلیل رگرسیونی نشان داد متغیرها قادر به پیش بینی بدریخت انگاری با توجه به میزان استفاده از شبکه های اجتماعی می باشند (p<۰/۰۵). بر مبنای این پژوهش به روان شناسان پیشنهاد می شود برای کاهش بدریخت انگاری در دانش آموزان با برگزاری کارگاه آموزشی در زمینه شناخت طرحواره های ناکارآمد به عنوان عمل مهم در برداشت فرد از خود و دیگران استفاده نمایند. همچنین به والدین و مشاوران پیشنهاد می شود که از طریق توجه به نیازهای افراد به برقراری رابطه مثبت و ایجاد دلبستگی ایمن در آنها بپردازند.

کلیدواژه ها:

بدریخت انگاری ، سبک دلبستگ ی ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، میزان استفاده از شبکه مجازی