اثربخشی فن رهاسازی هیجانی بر احساسات مثبت نسبت به همسر و خوشنودی زناشویی در زوجین منطقه بیست شهر تهران

هدف از پژوهش حاضر تعیین بررسی اثربخشی فن رهاسازی هیجانی بر احساسات مثبت نسبت به همسر و خوشنودی زناشویی در زوجین بود. این پژوهش از نوع مطالعات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین منطقه بیست شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بودند. از بین جامعه آماری ۳۰ نفر از زوجین به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه جایگزین می شوند (هرگروه ۱۵ نفر)، سپس به طور تصادفی یک گروه به عنوان گروه آزمایش و گروه دیگر به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه خشنودی زناشویی آزرین و پرسشنامه احساسات مثبت نسبت به همسر کی و همکاران بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه۲۶ انجام شد. در این پژوهش برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و از آمار استنباطی با رعایت مفروضه های از تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) استفاده شد. نتایج به دست آمده از پژوهش بیانگر آن است که، فن رهاسازی هیجانی بر احساسات مثبت نسبت به همسر و خوشنودی زناشویی در زوجین تاثیر داشت.

کلیدواژه ها:

فن رهاسازی هیجانی ، احساسات مثبت نسبت به همسر ، خوشنودی زناشویی ، زوجین