محاسن و محدودیت های روشهای تدریس سنتی و متداول در نظام آموزش و پرورش

انتخاب روش تدریس مناسب یکی از مهمترین اقداماتی است که یک معلم در جهت افزایش بازدهی کلاس مدرسه باید انجام دهد. درحالی که حتی در دنیای آموزشی مدرن امروز نیز بسیاری از معلم ها و حتی اساتید دانشگاه در تدریس خود به کار نمی برند. تحقیق حاضر به روش توصیفی – تحلیلی و با بررسی منابع کتابخانه ای به بررسی محاسن و محدودیت های روشهای تدریس سنتی و متداول در نظام آموزش و پرورش پرداخته است. به مجموعه تدابیر منظمی که معلم برای رسیدن به هدف، با توجه به شرایط و امکانات، اتخاذ می کند روش تدریس می گویند. معلم بدون شناخت روش های مختلف تدریس، هرگز قادر به انتخاب صحیح آن نخواهد بود. زمان یگانه معبار انتخاب یا طرد یک روش نیست. هر روش در یک موقعیت خاص و با محتوا و شاگردانی خاص ممکن است کارآیی خاصی داشته باشد. از جمله روش های تدریس متداول: روش حفظ و تکرار، روش سخنرانی، روش پرسش و پاسخ، روش نمایشی، روش ایفای نقش، روش گردش علمی، روش بحث گروهی و روش آزمایشگاهی اشاره نمود. روش های سنتی که معموال بر پایه سخنرانی معلم و یادگیری حفظی دانش آموزان بنا شده اند، به مدت طوالنی در نظام های آموزشی مختلف مورد استفاده قرار گرفته اند. در دنیای امروز که علم به سرعت پیشرفت می کند، ما قادر نیستیم همگام با علم حرکت کنیم و آن را به دانش آموزان منتقل کنیم. بررسی تجربیات کشور های مختلف در زمینه آموزش می تواند راهگشای ما در انتخاب بهترین شیوه های آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

روشهای تدریس سنتی و متداول ، نظام آموزش و پرورش ، معلم ، کلاس ، مدرسه