نقش و تاثیر ارتباط در فرآیند تدریس و آموزش

تحقیق حاضر به روش توصیفی – تحلیلی و با بررسی منابع کتابخانه ای به بررسی نقش و تاثیر ارتباط در فرآیند تدریس و آموزش در نظام آموزش و پرورش رسمی کشور پرداخته است. تدریس تعامل بین فراگیر و معلم، براساس طرح منظم معلم برای یادگیری تعریف می شود به معنی دیگر تدریس چیزی نیست جزء روابط دو جانبه ای که قصدی جزء تغییر در یادگیرنده را ندارد، تدریس به منظور یادگیری در آموزش به کار می رود و البته تدریس یادگیری را به بهترین نحوه ممکن حاصل می کند اگر اینگونه است، و تدریس مبتنی بر رابطه، کنش و واکنش می باشد یادگیری عمدتا حاصل رابطه است، ایجاد ارتباط شرط الزم یادگیری است. آموزش از پایه های اساسی و اصلی تربیت و پرورش انسان های فعال و خالق است. تسلط معلم بر دانش موضوعی، تنها ۵ درصد بر روی موفقیت او در تدریس تاثیر می گذارد. ۵ درصد دیگر این موفقیت، به مهارت های ارتباطی او - ارتباط معلم با دانش آموزان، ارتباط معلم با والدین و سایر همکاران- بستگی دارد. همچنین ثابت شده است که میزان ارتباط و تعامل بین معلم و دانش آموز، تاثیر مستقیمی بر روی موفقیت تحصیلی شاگردان دارد. معلم خوب در فرایند فعالیت های آموزشی باید سعی در شناخت فراگیران خود داشته باشد؛ زیرا شناخت استعداد، توانایی، علایق و رغبت شاگردان می تواند او را در برقراری ارتباط و تدریس موفق تر کند. او می تواند بر اساس گرایش ها و زمینه های علمی مخاطبان خود، مفاهیم موردنظر خود را سازماندهی کند و آن ها را با تاثیر بیشتری انتقال دهد. در واقع، معلم و مدرس خوب باید ارتباط برقرار کننده خوبی باشد. او باید بتواند پیام مناسب را برای تغییر و کنترل شاگردان و تاثیرگذاری در آنان انتخاب کند؛ زیرا تدریس و فراهم کردن زمینه های الزم برای تغییر در ساخت دانش و علاقه و انگیزه فراگیران، بدون برقراری ارتباط مطلوب، هرگز حاصل نخواهد شد.

کلیدواژه ها:

ارتباط ، تدریس ، آموزش ، معلم ، یادگیری ، مهارت های ارتباطی