جدال همیشگی طبیعت و فرهنگ: تحلیل اکوفمینیسم تطبیقی رمان های به سوی فانوس دریایی از ویرجینیا وولف و جزیره سرگردانی و ساربان سرگردان از سیمین دانشور

این مطالعه، رمان به سوی فانوس دریایی از ویرجینیا وولف و جزیره سرگردانی و دنباله آن، ساربان سرگردان، را از سیمین دانشور از حیث مضامین اکوفمینیستی به صورت تطبیقی تحلیل می کند. این تحلیل، از طریق بررسی ظریف این آثار ادبی، پیوندهای ژرف میان زنان، طبیعت و ساختارهای فرهنگی مردسالارانه را در بافت های انگلیسی و ایرانی کاوش می کند و نشان می دهد هر دو نویسنده به طور نمادین از طبیعت در حکم مجرایی برای سفرهای عاطفی و رشد شخصی زنان بهره می گیرند. در عین حال، نیروهای سرکوبگر ایدئولوژی های مردسالارانه را که زنان و محیط زیست را تحقیر می کنند، نیز تامان به نقد می کشانند. شخصیت هایی مانند لیلی بریسکو و هستی در مقام نماد مقاومت، هنجارهای اجتماعی را به چالش می کشند و هویت خود را فراتر از قالب های سنتی نقش های جنسیتی بازتعریف می کنند. این رمان ها همچنین نفوذ گسترده ساختارهای مردسالارانه در سنت ها و جشن های فرهنگی را برجسته می کنند که باعث تداوم کلیشه های جنسیتی و به حاشیه راندن صداهای زنان می شود. با این حال، زنان را در مقام نمادهای «مادر طبیعت» بازنمایی می کنند که قدرت ذاتی و تاب آوری دارند و با جهان طبیعی پیوند عمیق برقرار می کنند. این نوع رویکرد اکوفمینیستی، تقابل دوگانه میان فرهنگ و طبیعت را به چالش می کشد و به همزیستی متقابل همه موجودات زنده احترام می گذارد. در نهایت، این تحلیل تطبیقی به اکوفمینیسم، مطالعات جنسیتی و عدالت زیست محیطی کمک می کند و بر ضرورت رسیدگی به رابطه زنان و طبیعت در جوامع مردسالار تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

اکوفمینیسم ، فرهنگ مردسالارانه ، نمادگرایی طبیعت ، مقاومت ، توانمندسازی