نقش تشکل های مردم نهاد در مدیریت کارآمد بحران سیل: یک مطالعه کیفی

زمینه و هدف باتوجه به اینکه نقش مشارکت های همدلانه مردمی در بحران های طبیعی از جمله سیل مشهود است و دولت بدون استفاده از پتانسیل تشکل های مردم نهاد، هزینه های بسیاری را متقبل خواهد شد، هدف این پژوهش واکاوی تاثیر درک معنایی و تفسیر تشکل های مردم نهاد از مشارکت های همیارانه شهروندان بر کیفیت امدادرسانی به سیل چابهار است. روش پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و به لحاظ روش، توصیفی و از نظر نوع مطالعه از نوع تحقیقات کیفی مبتنی بر روش داده بنیاد است. جامعه آماری شامل کلیه اعضای تشکل های مردم نهاد مشارکت کننده در امدادرسانی بحران سیل در چابهار است. روش نمونه گیری، هدفمند در دسترس است. مشارکت کنندگان در پژوهش را ۲۵ نفر از این نیروها تشکیل داده اند. از مصاحبه نیمه ساختاریافته به عنوان ابزار گردآوری داده ها استفاده شده است. برای رسیدن به معیار قابلیت اعتماد از ۳ روش کنترل یا اعتباریابی توسط اعضا، مقایسه های تحلیلی و استفاده از تکنیک ممیزی بهره گرفته شده است. داده ها طبق رویه مبتنی بر نظریه زمینه ای در ۳ مرحله کدگذاری باز، انتخابی و گزینشی (محوری) تجزیه وتحلیل شده اند. یافته ها نتایج حاکی از آن است که عواملی از جمله تشکیل و حمایت از تشکل های مردم نهاد، کیفیت مدیریت بحران، شفافیت عملکردی، فرهنگ سازی رسانه ای به عنوان شرایط سبب ساز، کیفیت و چگونگی اطلاع یابی، کیفیت توزیع کالا و خدمات امدادی، کیفیت اعتماد نهادی، تعارضات اجتماعی فرهنگی به عنوان شرایط مداخله گر، حمایت های مردمی منطقه از گروه های امدادی، ساختار فرهنگی، اخلاق حرفه ای نیروهای امدادی به عنوان شرایط زمینه ای، آموزش و اطلاع رسانی امدادی، مدیریت عمل گرای جهادی انقلابی، بسترسازی مشارکتی، مدیریت سیلاب و استفاده از ظرفیت ها به عنوان راهبردها، ناهماهنگی در مدیریت بحران، سیاست های غیرکاربردی، پیامدهای روانی و بی اعتمادی نهادی به عنوان پیامدها معرفی شده است. نتیجه گیری مشارکت های همیارانه در بحران های طبیعی از جمله سیل تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار دارد که یکی از مهم ترین آن ها اعتماد شهروندان به نهادها و سازمان هاست.

کلیدواژه ها:

Flood crisis ، NGOs ، Public participation ، Flood relief ، بحران سیل ، تشکل های مردم نهاد ، مشارکت همیارانه ، امدادرسانی