مطالعه اثربخشی یادگیری بخش ماشینهای علوم نهم از طریق کاوشگری بر نحوه یادگیری دانش آموزان

آموزش علوم بر یادگیری عمیق مفاهیم علمی و رفع بدمفهومی های فراگیران متمرکز شد و به شدت تحت تاثیر تفکر برساختگرایی قرار گرفت. از ملزومات این رویکرد، انتخاب روش تدریس مناسب و کاوشگرانه است، زیرا نیروهای بالقوه فراگیران را به سطح عملی ارتقا می دهد و معلم را نسبت به توانمندی های خالق آنان آگاه می کند. پژوهش حاضر برای بررسی اثربخشی آموزش علوم مبتنی بر کاوشگری، بر یادگیری علوم تجربی سال نهم انجام شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل سه بخش بود که در سه حیطه دانش، مهارت و نگرش طراحی شد. نتایج تحقیق نشان داد که روش کاوشگری قادر به رفع کردن بدمفهومی "با استفاده از ماشین های ساده کار کمتری انجام می شود" شد و تفاوت معنادار بین دو گروه مشاهده شد، ولی در مولفه های محاسبه کار در ماشین های ساده و شناخت ماشین های ساده تفاوت معناداری مشاهده نشد. ارزشیابی تکوینی فراگیران توسط چک لیستی با شاخص های متفاوتی در زمینه های مختلف مانند طراحی آزمایش، انتخاب وسایل، استفاده درست از وسایل در حین انجام آزمایش، جمع آوری داده ها و تبیین و نتیجه گیری از آنها، در نتایج مولفه های حیطه عاطفی و روانی-حرکتی، تفاوت معناداری بین داده های استخراج شده وجود داشت و نمرات پیش آزمون و پس آزمون دانش آموزان دو گروه با هم متفاوت بود. تحلیل کیفی ارزشیابی تکوینی نشان داد کاوشگری تاثیر مثبتی بر مهارت های آنها، خصوصا مهارت های فرآیندی داشت.

کلیدواژه ها:

کاوشگری ، علوم تجربی ، تحلیل ، ماشین ها