رابطه خودشناسی انسجامی با تحمل آشفتگی هیجانی و تفکر انتقادی در دانشجویان دارای نشانگان ضربه عشق

هدف این مطالعه بررسی رابطه خودشناسی انسجامی با تحمل آشفتگی هیجانی و تفکر انتقادی در دانشجویان دارای نشانگان ضربه عشق بود. روش مطالعه توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه خوارزمی دارای نشانگان ضربه عشق در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. تعداد ۱۱۲ نفر از افرادی که در سیاهه ضربه عشق (LTI) نمرات بالاتر از ۲۰  گرفته بودند و در بازه سنی ۱۸ تا ۳۸ سال قرار داشتند به صورت نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. گردآوری داده ها با مقیاس خودشناسی انسجامی (ISS)، مقیاس تحمل پریشانی (DTS) و مقیاس گرایش به تفکر انتقادی (EMI) صورت گرفت. تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) انجام شد. نتایج نشان داد که خودشناسی انسجامی با تحمل آشفتگی هیجانی (۰.۵۳=R۲) و تفکر انتقادی (۰.۶۸=R۲) رابطه معناداری دارد. بنابراین اجرای کارگاه های روانشناسی مبتنی بر خودشناسی انسجامی، ضروری است. این رویکرد برای پرورش تحمل بیشتر پریشانی عاطفی و تفکر انتقادی در دانشجویانی که نشانگان ضربه عشق را تجربه کرده اند، ضروری است.

کلیدواژه ها:

تحمل پریشانی ، تفکر انتقادی ، خودشناسی انسجامی ، ضربه عشق