بررسی رابطه بین فرسودگی شغلی و رفتار انحرافی با نقش تعدیلگر هویت سازمانی در بین کارکنان شعبه ۱ و ۲ سازمان تامین اجتماعی مشهد

این پژوهش با هدف بررسی رابطه فرسودگی شغلی و رفتار انحرافی با توجه به نقش تعدیلگر هویت سازمانی به مرحله اجرا در آمد. جامعه آماری پژوهش، ۲۰۹ نفر از کارکنان شعبه یک و دو سازمان تامین اجتماعی مشهد بود که از طریق روش تصادفی طبقه ای مورد بررسی قرار گرفت. برای جمع آوری داده های اولیه از روش توزیع پرسش نامه استاندارد استفاده شد و داده های ثانویه از طریق مطالعات کتابخانه ای به دست آمد. مقیاس اندازه گیری از نوع طیف پنج گزینه ای لیکرت بود و از آلفای کرونباخ برای محاسبه پایایی پرسش نامه ها استفاده گردید. ضرایب آلفای کرونباخ پرسش نامه رفتار انحرافی معادل ۰.۸۳۱، پرسش نامه فرسودگی شغلی معادل ۰.۸۹۱ و پرسش نامه هویت سازمانی ۰.۸۱۳ به دست آمد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که بین فرسودگی شغلی و رفتارهای انحرافی رابطه وجود دارد و هویت سازمانی رابطه بین فرسودگی شغلی و رفتارهای انحرافی را تعدیل می کند ولی بین شخصیت زدایی و رفتارهای انحرافی رابطه وجود ندارد و مشابهت رابطه بین فرسودگی شغلی و رفتارهای انحرافی را تعدیل نمی کند.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، رفتارهای انحرافی ، هویت سازمانی