نگرشی بر برخی آسیب های تدوین در خاطرات شفاهی جنگ با تکیه بر آثار منتشر شده در گیلان (۱۳۸۹-۱۴۰۲)

یکی از بدمه های نوینی که به کمک تاریخ امده، خاطرات شفاهی است. علاوه بر روی یک مصاحبه ای، رویداد و فن مصاحبه در تولید و بازروایی بهتر خاطرات تاریخ ایفا می کند. به همین سبب اغلب خاطرات شفاهی اهمیت بیشتری نسبت به نگارش خاطره به شکل سنتی دارد، اما ورود مورخ شفاهی با تمام محاسباتی که دارد، ممکن است آسیب هایی نیز داشته باشد. یکی از این آسیب ها به شکل سنتی است. این پژوهش در پاسخ به این پرسش است که چطور تدوین نامتناسب به فراتیری رویدادها آسیب می زند. یافته های پژوهش نشان می دهد حذف پرسش ها از متن، درشت شدن متن از نشانه های گفتاری، ابهام زایی به روایت های غیرخطی، ازدست سازی اطلاعات زودتر از روال خطی روایت و از آسیب هایی است که در تدوین خاطره نگاری شفاهی جنگ دیده می شود و ممکن است اصالت روایت را خدشه کند. روش تحقیق در این پژوهش روش تاریخی به شیوه توصیفی-تحلیلی است.

کلیدواژه ها:

روایت ، جنگ ، خاطرات شفاهی ، خاطره نگاران ، تدوین ، اصالت روایت