ارتقاء کیفیت محیط زندگی شهری با مدیریت یکپارچه شهرداریها

اگر کشوری بخواهد به توسعه ی متوازن برسد، هرم جمعیتی اش باید توزیع متناسبی داشته باشد. می گویند اگر ۴۰ درصد از کل جمعیت کشوری، تولیدکننده و جوان باشند، آن جامعه زنده و مولد است. اما اگر این ترکیب به هم بخورد، لازم است که برنامه ریزی های کشور را هم با انعطاف پذیری لازم، بر اساس همان هرم جمعیتی تغییر داد. از نتایج منفی شدن رشد جمعیت پیری و عدم نشاط اقتصادی و اجتماعی و پیامدهای فراوان دیگر می باشد. با توجه به کاهش شدید باروری در دهه های اخیر و نیز ساختار فعلی جمعیت که بیشتر آنها جوان هستند، در آینده نیز جمعیتی که در معرض سالخوردگی قرار می گیرند سرعت بالایی خواهد داشت. با این حال باید توجه داشت که افرادی که در آینده به سن شصت سالگی می رسند، با افرادی که در دهه های گذشته به این سنین می رسیدند، وضعیت متفاوتی خواهند داشت. در نتیجه می توان گفت ارتقاء کیفیت محیط زندگی شهری با مدیریت یکپارچه شهرداریها از ضروریات مدیریت شهری است. اصلاح زندگی مادی و معنوی نسلی که به دنیا آمده اند و افزایش کیفیت زندگی ایشان، امری واجب و ضرورتی عقلانی است. از جمله شاخص های استاندارد کیفیت زندگی سلامت جسمی و روان، تحصیلات و تفریح هستند که تعلقات اجتماعی مثبتی را در افراد ایجاد می کنند. کیفیت روابط اجتماعی شهروندان با یکدیگر ارتباط نزدیکی با امنیت اقتصادی و آزادی های فکری دارد. اما با تصمیم به بالا بردن جمعیت همین مقدار اندکی از مطلوبیت زندگی هم به محاق خواهد رفت.

کلیدواژه ها:

سالخوردگی ، نشاط اقتصادی ، نتایج منفی