بررسی کاربست مدل مسیر-هلف در رهبری موسسات تربیتی مردم نهاد (مطالعه موردی موسسه تربیتی میثم تمار)

این مقاله به بررسی کاربرد مدل مسیر-هلف، یکی از نظریه های رهبری اقتضایی، در موسسه تربیتی مردم نهاد میثم تمار، از مراکز موفق و الگویی استقامت قم، می پردازد. این مطالعه به دنبال شناسایی سبک های رهبری موسسه با توجه به اقتضاهای فرهنگی، محیطی و شناختی آن است که الگویی قابل اعتماد برای مراکز مشابه ارائه شود، که رهبری زمانی از مهم ترین عوامل توسعه است. یافته ها نشان داد که این نوع موسسه نیازمند برخی از سبک های اقتضایی مدل مسیر-هلف شامل دستوری، بمایتی، مشارکتی و بومی طلبی هستند و بررسی کاستی ها و الزامات مربوط با این سبک ها می تواند در ارائه الگوهای موفق موثر باشد. مطالعه همچنین نشان داد که شرایط تاسیس موسسه مردم نهاد نیازمند معرفی مللی لیدر به نامی آرمانی است. این سبک مکمل مدل مسیر-هلف بوده و بر ویژگی هایی منحصر به فرد، بر افق های بلندمدت، بهره گیری از شناخت های کاریزماتیک، ایجاد هویت نوین ارزشی برای نیروها، و آزادی عمل همراه با مسئولیت پذیری منحصر دارد. برتالف سبک های رایج در غرب که بر اهمیت صرف عیایت و مالکیت متمرکز هستند، سبک آرمانی نیروها را در کارکردی کال و الهام بخش قرار می دهد با مشارکتی معنادار و مسئولیت دار در برنامه ریزی ها همراه باشد. کاربرد این سبک می تواند به افزایش عمق فکری، بهبود بهره وری و بقوی بسیاری از نیروها منجر شود و الگویی بومی برای موسسه مشابه ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

رهبری ، اقتضایی ، مدل مسیر-هلف ، سبک آرمانی ، اثربخشی بربیتی