ارزیابی سیاست گذاری فرهنگی در قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت با تاکید بر ابزارهای سیاستی

سیاست گذاری، فعل دولت در قبال یک مساله عمومی است تا با هماهنگ کردن بازیگران صحنه، منفعت عمومی را در جامعه حاکم کند. در حوزه فرهنگ، سیاست گذار با کمک فناوری هایی که در اختیار دارد در صدد مدیریت صحنه جهت برآوردن اهداف سیاستی است. سیاست گذار، اهداف سیاستی را با ابزارها محقق می کند. این ابزار ها باید با نوع حکمرانی جامعه و نوع مساله تناسب داشته باشد تا به اهداف مورد نظر منتج گردد. سیاستگذاری جمعیتی در ایران با چالش هایی چون کاهش نرخ باروری به زیر سطح جانشینی و پیری جمعیت روبرو است. یکی از مهمترین عوامل عدم توفیق سیاست ها عدم تناسب ابزارهای استفاده شده است. این تحقیق در صدد بررسی سند جوانی جمعیت از حیث تناسب ابزارهای به کار رفته در آن با نوع حکمرانی طبق چاچوب آقای هاولت و نوع مساله جمعیت است. یافته های تحقیق نشان می دهد که بسیاری از ابزارهای استفاده شده با نوع حکمرانی ایران که بیشتر قانونی و کمی بازاری و شبکه ای می باشد تناسب ندارد. همچنین نوع مساله جمعیت که ماهیتی فرهنگی دارد و اراده انسان در آن موضوعیت دارد با منبع اطالع رسانی تناسب بیشتری دارد اما ابزارهای استفاده شده از این منبع، کمترین ابزار استفاده شده در این سند نسبت به منابع دیگر می باشد. همچنین ابزار مستقیم بیشتر از غیرمستقیم استفاده شده است و این هم با ماهیت مساله تناسب ندارد.

کلیدواژه ها:

سیاست گذاری ، ابزار سیاست گذاری ، جمعیت ، حکمرانی