رابطه بین مدیریت زمان و ساختار درس بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان

در دنیای پیچیده و پویای آموزش امروز، عوامل متعددی در تعیین موفقیت تحصیلی دانش آموزان نقش دارند. یکی از مهم ترین این عوامل، مدیریت زمان و چگونگی سازماندهی و ساختاربندی درس ها در کلاس درس به گونه ای است که فرآیند یادگیری را بهبود بخشد. هدف از این پژوهش بررسی رابطه همزمان بین مدیریت زمان و ساختار درس و تاثیر آن بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان بود. در این مطالعه، از روش مروری برای تحلیل منابع علمی و پژوهش های پیشین در این حوزه استفاده گردید. یافته های تحقیق نشان داد که استفاده از استراتژی های نوین مدیریت زمان همراه با طراحی ساختار منسجم درس، منجر به بهبود کیفیت یادگیری، افزایش تمرکز و کاهش استرس دانش آموزان می شود. نتایج حاصل از تحلیل های کمی و کیفی، هم راستا با دیدگاه های موجود در مطالعات بین المللی و داخلی بوده و تاکید می کند که تلفیق موثر این دو عامل، نقش کلیدی در بهبود نتایج تحصیلی ایفا می کند. بر این اساس، نتیجه گیری کلی تحقیق این است که سیاست های آموزشی باید به نحوی تنظیم شوند که علاوه بر تقویت مهارت های فردی مدیریت زمان، ساختار درس نیز به طور همزمان بهبود یابد تا فضای یادگیری مطلوبی ایجاد شود. پژوهش همچنین پیشنهاد می کند که برنامه های آموزشی و کارگاه های تخصصی برای معلمان به منظور آشنایی با رویکردهای نوین در این زمینه برگزار شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت زمان ، ساختار درس ، موفقیت تحصیلی ، آموزش