برآورد اهمیت نسبی عوامل موثر بر استفاده از کلاه ایمنی با استفاده از روش بهترین-بدترین (مطالعه موردی: شهر یزد)

استفاده از موتورسیکلت به عنوان یکی از روش های متداول سفر، با وجود اینکه حداقل ایمنی را برای سرنشینان فراهم می آورد، در کشورهای در حال توسعه رواج  دارد. این موضوع به ویژه به دلیل مزایایی نظیر هزینه پایین تر مالکیت نسبت به خودرو و افزایش خدمات پیک موتوری در شهرهای بزرگ، در حال گسترش است. با این حال، تصادفات موتورسیکلت می تواند منجر به تلفات جانی و جراحت های جدی شود. تحقیقات نشان می دهد که بهترین راه برای حفاظت از راکبین موتورسیکلت، استفاده از کلاه ایمنی استاندارد است. عدم استفاده از کلاه ایمنی به عنوان یکی از چالش های اصلی در حوزه سلامت و حمل و نقل شناخته می شود. در این پژوهش، با کنکاشی در ادبیات موضوع و استفاده از نظرات خبرگان، فهرستی از مهمترین عوامل موثر بر عدم استفاده از کلاه ایمنی تهیه شد. در ادامه، با استفاده از روش بهترین-بدترین، عوامل موثر بر عدم  استفاده از کلاه ایمنی رتبه بندی شد. نتایج نشان داد که متغیرهای اجتماعی-اقتصادی همچون سن بر میزان اهمیت نسبی هر یک از عوامل موثر هستند. به طور کلی، گرما به عنوان مهم ترین عامل و خجالت زدگی به عنوان کم اهمیت ترین عامل در عدم استفاده از کلاه ایمنی شناسایی شد. همچنین، احساس عدم اعمال قوانین و مقررات توسط پلیس و به تبع آن رعایت نشدن قوانین از سوی موتورسواران به وضوح مشاهده گردید. در پژوهش حاضر، براساس نتایج حاصل شده، راهکارها و پیشنهادهایی در راستای ترویج استفاده از کلاه ایمنی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری چند معیاره ، روش بهترین- بدترین ، کلاه ایمنی ، تصادفات