بررسی پتانسیل های سیستم های حمل و نقل ریلی در تولید انرژی های تجدیدپذیر

سیستم حمل و نقل ریلی به عنوان منبعی در راستای تولید انرژی های تجدیدپذیر بوده است. کاربرد مولد ترموالکتریک در اگزوز لکوموتیوها و در ساختار خطوط ریلی، نصب پنلهای خورشیدی و توربین های بادی کوچک با مشخصات هندسی منظم در سقف قطارها یا در مجاورت خطوط ریلی و اتصال پیزوالکتریک های جاذب ارتعاش و صوت بر روی خطوط ریلی و وسایل نقلیه ریلی، تاثیر چشمگیری در تولید انرژی های تجدیدپذیر از راه آهن داشته است. بررسی مطالعات پیشین نشان داده است که حداکثر توان انرژی تولیدشده توسط مولد ترموالکتریک به میزان ۲۰ میلی وات بر میلی متر مربع بوده است. در کاربرد همزمان، سلول های خورشیدی نصب شده با مساحت معادل ۳۴ مترمربع به ازای هر واگن روی سقف قطار ۱۵ واگنه و توربین های بادی با محور افقی و مساحت معادل ۰.۷۸۵ مترمربع به ازای هر واگن، حداکثر توان انرژی تولیدی به میزان ۳۱۱ کیلووات بوده که این مقدار تقریبا ۹ برابر توان تولیدی توربین های بادی نصب شده بر سقف قطار بوده است. مطابق نتایج، کاربرد همزمان توربین های بادی و سلول های خورشیدی از نظر میزان توان انرژی تولید شده ارجحیت دارد.

کلیدواژه ها:

انرژی های تجدید پذیر ، حمل و نقل ریلی ، تولید الکتریسیته ، هوشمندسازی