تاثیر ریزوباکتری های محرک رشد گیاه بر فراسنجه های زیستی و باروری کنه تارتن دولکه ای روی خیار

ریزوباکتری ­های محرک رشد گیاه (PGPR) می­ توانند بر دفاع گیاه در برابر گیاه خواران و بیمارگرهای اندام­ های هوایی و زیرزمینی تاثیر بگذارند. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تاثیر کاربرد برخی ریزوباکتری ­های محرک رشد (Bacillus subtilis، Pseudomonas fluorescens و Azospirillum brasilense) بر گیاه خیار روی فراسنجه های زیستی و باروری کنه تارتن دولکه ­ای انجام شد. گیاهان خیار در مرحله دو تا چهار برگی با سوسپانسیون (با غلظت ۱۰۷ CFU/g-۱) باکتری­ های فوق تیمار شدند. کنه های تارتن قبل از انجام آزمایش ها به طور جداگانه روی گیاهان خیار تیمار شده با باکتری­ ها به مدت دو نسل پرورش داده شدند. نتایج به دست آمده نشان دهنده اثرات بازدارنده ریزوباکتری های مورد استفاده بر فراسنجه های زیستی کنه تارتن بود. طول دوره نابالغ به طور معنی ­داری تحت تاثیر ریزوباکتری­ ها قرار گرفت؛ به طوری که طولانی­ ترین دوره نابالغ (۰۶/۱۰ روز) مربوط به ریزوباکتری B. subtilis بود. طول دوره قبل از تخم­ریزی و طول عمر نرهای بالغ تحت تاثیر ریزوباکتری­ ها قرار نگرفت، در حالی که طول دوره تخم­ریزی (۶۴/۲ الی ۵۸/۴ روز)، طول عمر ماده­ های بالغ (۸۱/۱ الی  ۳۵/۳ روز) و میزان باروری (۲۲/۹ الی ۰۷/۱۲ تخم/ماده) در گروه های تیمار شده با باکتری نسبت به شاهد (بدون باکتری) به­ طور معنی داری کاهش یافت. کمترین مقدار این فراسنجه ها و بیشترین کاهش در افراد تغذیه کرده از گیاهان تیمار شده با باکتری B. subtilis مشاهده شد. نتایج نشان داد که ریزوباکتری های مورد استفاده در این آزمایش به ویژه باکتری B. subtilis، سازوکارهای دفاعی ضد گیاه خواری را در گیاه خیار علیه کنه تارتن تقویت و القا می­ کنند.

کلیدواژه ها:

ریزوباکتری ، مهار زیستی ، کنه تارتن دولکه ای ، مقاومت سیستمیک القایی