ارزیابی ناهماهنگی های آسایش حرارتی و سازگاری رفتار ساکنین در مسکن تهران

هدف: این پژوهش به بررسی انتقادی مدل های آسایش حرارتی در آپارتمان های میان مرتبه شهر تهران می پردازد و بر شکاف بین استانداردهای نظری و تجربه واقعی ساکنان تمرکز دارد. آسایش حرارتی یکی از عوامل کلیدی در طراحی ساختمان های مسکونی است که تاثیر مستقیمی بر کیفیت زندگی ساکنان دارد. در تهران، که شرایط آب وهوایی متنوع است و ساختمان ها اغلب دارای کیفیت پایین ساخت هستند، دستیابی به آسایش حرارتی چالش های خاصی را ایجاد می کند. هدف این مطالعه ارزیابی نواقص شاخص های استاندارد، به ویژه شاخص میانگین رای پیش بینی شده (PMV)، که مبنای استانداردهای ملی ایران است، و تطابق آن ها با رفتارهای تطبیقی و شرایط محلی می باشد. این مطالعه به دنبال ارائه رهنمودهای رفتاری-پاسخگو برای بهبود آسایش حرارتی در شرایط خاص تهران است. روش: این پژوهش از رویکرد ترکیبی موازی همگرا استفاده کرده که شامل جمع آوری داده های کمی و کیفی می باشد. داده های کمی از طریق اندازه گیری های محیطی شامل دما، رطوبت، سرعت هوا و دمای میانگین تابشی (MRT) در فصول مختلف جمع آوری شده است. داده های کیفی از طریق نظرسنجی از ۱۱۲ ساکن آپارتمان های میان مرتبه، با توان آماری ۰.۹۵، به دست آمده است. این نظرسنجی ها به بررسی رفتارهای تطبیقی ساکنان در برابر تغییرات دمایی و ترجیحات آن ها در استفاده از سیستم های گرمایش و سرمایش پرداخته است. نتایج: یافته ها نشان داد که شاخص PMV تنها در ۱۷ درصد موارد توانست آسایش حرارتی را به درستی پیش بینی کند، که نشان دهنده محدودیت های جدی این مدل در شرایط اقلیمی تهران است. اختلافات بین دمای میانگین تابشی (MRT) و دمای حباب خشک به ویژه در تابستان موجب افزایش نارضایتی حرارتی شده است. دماهای خنثی ترجیح داده شده توسط ساکنان در تابستان ۲۰.۵۵ درجه و در زمستان ۲۳.۸۶ درجه سانتی گراد بوده است. نتیجه گیری: این مطالعه بر ناکارآمدی مدل های ایستای آسایش حرارتی مانند PMV در شرایط خاص تهران تاکید می کند و نیاز به استانداردهای تطبیقی را برجسته می سازد. استانداردهایی که به رفتارهای ساکنان و شرایط محلی پاسخگو باشند می توانند آسایش حرارتی و پایداری را بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

Thermal Comfort ، Residential Apartments ، Indoor Environment ، Occupant Behavior ، Adaptive Behaviors ، Tehran ، آسایش حرارتی ، آپارتمان های مسکونی ، محیط داخلی ، رفتار ساکنین ، رفتارهای تطبیقی ، تهران