اثر بخشی درمان روابط ابژه بر عزت نفس، اعتماد به نفس و خودکنترلی در بیماران روان تنی

هدف: بیماری های روانتنی به عنوان یکی از پیچیده ترین چالش های روانشناختی و پزشکی، نه تنها نیازمند درمان های جسمی بلکه به مداخالت روانشناختی نیز وابسته هستند. این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی درمان روابط ابژه بر عزت نفس، اعتماد به نفس و خودکنترلی در بیماران روان تنی انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. ۴۰ بیمار مبتلا به آسم که تمایل به شرکت در تحقیق را داشتند به طور در دسترس بر اساس مالکهای ورود به پژوهش از کلینیک آلرژی تهران و کلینیک آلرژی جهاد دانشگاهی در سال ۱۴۰۳ انتخاب شدند و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش طی ۴ ماه به مدت ۱۶ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت مداخله درمان روابط ابژه کوتاه مدت قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. سپس مرحله ی پس آزمون اجرا شد. ابزارهای گردآوری داده های پژوهش عبارت بودند از: مقیاس روزنبرگ (RSES)، مقیاس اعتماد به نفس (SCQ)، مقیاس خودکنترلی تانجنی (SCS). در نهایت داده های تحقیق در دو بخش آمار توصیفی و آمار استنباطی با بهره مندی از آزمون کواریانس با نرم افزار SPSS. تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که این نوع درمان به طور معناداری موجب بهبود متغیرهای مورد مطالعه در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد. یافته ها نشان می دهند که درمان روابط ابژه کوتاه مدت نقش چشمگیری در ارتقاء شاخص های روانشناختی بیماران روان تنی ایفا می کند. این درمان با بهبود عزت نفس، اعتماد به نفس و خودکنترلی، می تواند به عنوان رویکردی موثر در مدیریت مشکلات روانی و فیزیکی این بیماران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

عزت نفس ، اعتماد به نفس ، خودکنترلی ، روان تنی ، روابط ابژه