شناسایی چالشهای آموزش مجازی در دوران کرونا در مدارس ابتدایی شهرستان شهریار

هدف پژوهش حاضر، شناسایی چالشهای آموزش مجازی در دوران کرونا در مدارس ابتدایی شهرستان شهریار است. روش پژوهش از نظر نتیجه، کاربردی است، از نظر هدف توصیفی و از لحاظ نوع دادهها کمی است. جامعه آماری مورد نظر در این تحقیق شامل ۴۰۰۰ نفر معلمان ابتدایی شهرستان شهریار میباشد که براساس نمونه گیری هدفمند، ۳۵۰ نفر با استفاده از جدولمورگان به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش، شامل پرسشنامه محقق ساخته با ۳۵ سوال میباشد. روایی محتوایی پرسشنامه توسط صاحبنظران تایید شد و پایایی پرسشنامهها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و ضریب پایایی بالای ۰.۷ برای همه متغیرها تایید شد. دادهها توسط نرم افزار Spss و Smart Pls مورد تحلیل قرار گرفت. در بخش آمار توصیفی از میانگین و انحراف معیار استفاده شد و در بخش آمار استنباطی ابتدا از آزمون کلموگروف اسمیرنوف برای تشخیص نرمال بودن دادهها و آزمون KMO و بارتلت جهت بررسی کفایت نمونه گیری و آزمون فرید من و تحلیل عاملی تاییدی استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد که چالش های آموزش مجازی در دوران کرونا در مدارس ابتدایی شهرستان شهریار به ترتیب رتبه عبارتند از: چالشهای فردی، چالشهای فناورانه، چالشهای خانوادگی و چالشهای آموزشی. این نتایج در سطح آلفای ۰.۰۵ معنیدار است.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، دوران کرونا ، چالش های فردی ، چالشهای فناورانه ، چالش های خانوادگی ، چالشهای آموزشی