رتبه بندی توسعه یافتگی استان های ایران (بر اساس شاخصهای حوزه وزارت امور اقتصادی و دارایی)

یکی از ارکان توسعه، جامعیت و یکپارچه بودن آن در رفع عدم تعادل های اقتصادی و اجتماعی مناطق است. به طوری که نابرابری های ناحیهای در بسیاری از کشورها به عنوان چالشی اساسی در مسیر توسعه تلقی می گردد، به ویژه برای آن دسته از کشورها که قلمرو حاکمیت آنها، مناطق جغرافیایی وسیعی را شامل میشود. این نابرابری ها، تهدید جدی برای رسیدن به توسعه پایدار متعادل و متوازن است و دستیابیبه وحدت و یکپارچگی ملی را دشوار میکند. بنابراین هدف اصلی این پژوهش، شناسایی درجه توسعه یافتگی استانهای ایران است. دراین تحقیق با استفاده از شاخص های حوزه وزارت امور اقتصادی و دارایی گردآوری شده سال ۱۴۰۱ و بوسیله روش تاکسونومی عددی بهرتبه بندی توسعه یافتگی استانهای ایران پرداخته شد. نتایج پژوهش نشان داد که هرمزگان در رتبه اول قرار دارد و در رتبه دوم، بوشهر و دررتبه سوم، کرمانشاه قرار دارد. در انتهای جدول هم کردستان، خراسان رضوی و سیستان و بلوچستان قرار دارند. همچنین نتایج نشان داد که۱۳ استان پایینتر از میانگین کشوری و ۱۸ استان بالاتر از میانگین کشوری قرار دارند.

کلیدواژه ها:

توسعه یافتگی ، شاخص های وزارت امور اقتصادی ، تاکسونومی عددی