بررسی تطبیقی درون مایه های ادبیات پایداری در سروده های سید حسن حسینی و کمال ناصر

ادبیات پایداری که بخشی از پیکره ادبیات میباشد جلوه گر تلاش صادقانه شاعران متعهدی است که با دیدن رنج و درد سرزمین شان سکوت و سازش را بر خود حرام دانستند و با زبان و بیان خالصانه خویش به مبارزه با ستم و بیداد و تجاوزگری برخاستند. از این روی تحلیل اشعار شاعران سید حسن حسینی؛ شاعر انقلابی معاصر که در حوزه ادبیات انقلاب اسلامی ایران و دفاع مقدس اشعار قابل توجهی را تحریر نموده و کمال ناصر چکامه سرای مسیحی که در کنار شاعرانی از ادیان دیگر برای هدف مشترک مبارزه کردند و با سلاح قلم و سنان سخن به مقابله با دشمنان مشترک خویش همت گماشتند قابل توجه خواهد بود. پژوهش حاضر به روش توصیفی - تحلیلی بر انست تا به بررسی تطبیقی مضامین مقاومت در سروده های دو شاعر انقلابی و بررسی وجوه اشتراک و افتراق سروده های آنها بپردازد. نتایج پژوهش گویای آن است که دو شاعر انقلابی، سهمی بسزا در حوزه ادبیات معاصر ایران و فلسطین داشته اند؛ آنها مضامین دفاع از میهن و پایداری در مقابل بیگانگان سرزنش و تحقیر دشمنان اسلام و شهادت را بسیار در سروده هایشان مطرح کرده و بدان بسیار توجه دارند با این تفاوت که مضمون وطن در اشعار کمال ناصر از ابعاد مختلف مطرح شده و شاعر علاوه بر دفاع از وطن به ذکر شرایط و اوضاع داخلی سرزمینش اشاره کرده است. وی سرگردانی و اسارت خویش در سرزمین مادری اش را یادآور می شود.

کلیدواژه ها:

ادبیات پایداری ادبیات تطبیقی سید حسن حسینی ، کمال ناصر