فراوانی ماست سل در کارسینوم سلول سنگفرشی دهان

سابقه و هدف: کارسینوم سلول سنگفرشی دهان(OSCC) شایع ترین نئوپلاسم حفره دهان است. در تومورهای توپر، سلول های سرطانی و سلول های استرومال (سلول های فیبروبلاست، التهابی و اندوتلیال) در هماهنگی با یکدیگر در پیشبرد تومور، آنژیوژنزیز، تهاجم موضعی و متاستاز نقش دارند. ماست سل ها با آزاد کردن مدیاتورهای شیمیایی موجود در گرانول های خود از طریق مسیرهای مختلفی شامل سرکوب سیستم ایمنی، تقویت آنژیوژنزیز، تخریب ماتریکس خارج سلولی و افزایش میتوز سلول های تومورال در کارسینوژنزیز نقش دارند. تعدادی مطالعه در زمینه بررسی نقش ماست سل در کارسینوم سلول سنگفرشی دهان انجام شده است که برخی نقش آنژیوژنزیز و تومورزایی را پیشنهاد کرده اند و عده ای هم این نقش را تایید نکرده اند، با توجه به نتایج متناقض در این زمینه به بررسی نقش ماست سل در کارسینوم سلول سنگفرشی دهان در این مطالعه پرداخته ایم. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی بر روی ۵۵ نمونه از کارسینوم سلول سنگفرشی دهان در بخش پاتولوژی دانشکده دندانپزشکی یزد، ایران، انجام شد. لام های تهیه شده از بلوک های پارافینی، توسط گیمسا رنگ آمیزی و میانگین تعداد ماست سل ها در ۵ فیلد تصادفی تعیین گردید. داده های جمع آوری شده، کدگذاری و با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۵ و آزمون های ناپارامتری من ویتنی و کروسکال والیستحلیل شدند. یافته ها: میانگین تعداد ماست سل ها به طور معنی داری در درجه میکروسکوپی II و III نسبت به درجه I  بالاتر بود(p<۰.۵) ولی مقایسه میانگین تعداد ماست سل ها بر اساس سن، جنس و محل بروزOSCC، اختلاف معنی داری نشان نداد(۰/۰۵ P>). استنتاج: میانگین بالاتر تعداد ماست سل ها در درجات میکروسکوپی II و III در مقایسه با درجه I ، نشان دهنده نقش ماست سل به عنوان شاخص پیشرفت بیماری می باشد. این نکته می تواند در جهت به کارگیری روش های درمانی جدید مانند عوامل مهارکننده دگرانولاسیون ماست سل و درمان های ضد آنژیوژنیک کمک کننده باشد.

کلیدواژه ها:

mast cell ، oral squamous cell carcinoma ، giemsa ، ماست سل ، کارسینوم سلول سنگفرشی دهان ، گیمسا