تحلیل فضایی عرصههای مد در فضاهای شهری؛ نگاهی بر توزیع و استمرار فعالیت آرایشگاههای زنانه در منطقه۹شهر مشهد

امروزه موضوعات گوناگونی فضای شهرها را متاثر از خود کرده است. مد و ابعاد مکانی آن ازجمله این مسائل است. دراینراستا مطالعه حاضر برآن است تا نحوه شیوع و الگوی انتشار آرایشگاه های زنانه(بعنوان یکی ازمصادیق مد)را در منطقه۹شهرمشهد مورد بررسی قراردهد. مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی، جامعه آماری کلیه آرایشگاه های منطقه۹(شامل۱۲۳۷ آرایشگاه)و متغیرهای تحقیق نیز شامل موقعیت مطلق و نسبی، سال تاسیس ومدت زمان فعالیت هر آرایشگاه(بر حسب موقعیت جغرافیایی)، جمعیت محدوده و قیمت زمین-اجاره بوده است. در گام اول ازطریق مطالعات اسنادی، مفاهیم و نظریات مربوط به انتشارفضایی جمع آوری ومدل مفهومی تحقیق تدوین گردید. در گام بعد ضمن جمع آوری اطلاعات یکایک آرایشگاه ها، اقدام به تشکیل پایگاه اطلاعات مکانی درمحیطARC-GISگردید. در این پایگاه موقعیت کلیه آرایشگاه ها بر روی نقشه شهرمشهد مشخص شد. همچنین با بهره گیری از لایه های جمعیت و فضایی سازی قیمت زمین-اجاره واستفاده از مدل های تحلیل فضایی(نظیر مکعب زمانی-فضایی، نقاطداغ-سرد، مرکزثقل و جهتپراکنش) و مدلهای آماری(نظیراسکاتروضریب همبستگی) اقدام به تحلیل موضوع شد. نتایج نشان داد درمدت موردبررسی،۵۹%از آرایشگاهها(با میانگین فعالیت۲.۳سال)تعطیل شده اند. معیارهای مرتبط با ثبات آرایشگاهها نشان داد که شاخص جمعیت(بصورت مطلق) و قیمتزمین(بصورت نسبی) تاثیر چشمگیری در تداوم فعالیت آنها ندارد در حالیکه تعداد آرایشگاه ها در یک موقعیت(آستانهحضور)، ارتباط بیشتری با پایداری آنها دارد. درمجموع محلات چهارچشمه، هنرستان، سرافرازان و رضاشهر پایدارترین محدوده ها جهت فعالیت آرایشگاه ها شناسایی گردید نتایج تکمیلی نشان داد که انتشار آرایشگاه ها درفضا درسه مرحله رخ میدهد که دراثنای آن، رویکرد آرایشگاه ها از الگوی دسترسی برای همگان به سمت تمایل به موقعیت های خاص درحال تغییراست. بنظرمیرسد «برندشدن» نقش مهمی در این تغییر دارد.

کلیدواژه ها:

آرایشگاههای زنانه ، تحلیل فضایی ، انتشار فضایی ، منطقه ۹شهر مشهد