نقش روش های تدریس خلاق در پرورش خلاقیت دانش آموزان: راهکارها، موانع و تاثیر محیط های آموزشی و خانوادگی

هدف: این پژوهش با هدف بررسی نقش روشهای تدریس خالق در پرورش خلاقیت دانش آموزان و شناخت موانع موجود در این زمینه انجام شده است. پرورش خلاقیت به عنوان یک هدف اصلی در نظام تعلیم و تربیت شناخته شده است و معلمان باید شرایطی را فراهم کنند تا دانش آموزان به تفکر خالقانه تشویق شوند. روش: روش پژوهش حاضر مرور نظام مند است که با تمرکز بر یک سوال پژوهشی مشخص، تالش می کند تمامی شواهد تحقیقات مهم مرتبط با آن سوال را شناسایی، ارزیابی، انتخاب و ترکیب کند. داده ها از مقالات منتشر شده در سالهای ۱۴۱۰ تا ۱۴۱۱ جمع آوری شده اند. جامعه آماری و نمونه آماری: جامعه آماری شامل تمام مقالات مرتبط با نقش روشهای تدریس خالق در پرورش خلاقیت دانش آموزان است که در سال های ۱۴۱۰ تا ۱۴۱۱ منتشر شده اند. نمونه آماری شامل مقالاتی است که بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شده اند. یافته ها: یافته های این پژوهش نشان می دهد که موانعی مانند ارزیابی منفی از خود، ترس از شکست، و روش های سنتی تدریس می توانند خلاقیت را محدود کنند. استفاده از روش های تدریس خالقانه مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، بازی های آموزشی، و فناوری های تعاملی می تواند به افزایش خلاقیت و مشارکت دانش آموزان کمک کند. نتیجه گیری: این پژوهش نشان می دهد که روش های تدریس خالق به توسعه تفکر خالق و انتقادی کمک می کنند و محیط های آموزشی و خانوادگی نقش مهمی در شکوفایی خلاقیت دارند. توسعه روش های آموزشی نوین و ارتقای کیفیت یادگیری در مدارس می تواند به توانمندسازی خلاقیت دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس خالق ، پرورش خلاقیت ، دانش آموزان ، موانع ، محیط های آموزشی ، خانوادگی