راهبردهای تعامل آموزگار-والدین برای حمایت از کودکان کم رو در مدارس ابتدایی

کم رویی یکی از چالش های مهمی است که برخی از کودکان در سنین ابتدایی با آن مواجه می شوند و می تواند بر تعاملات اجتماعی، عملکرد تحصیلی و رشد شخصیتی آن ها تاثیر بگذارد. این ویژگی شخصیتی، که اغلب با اضطراب اجتماعی همراه است، مانع از مشارکت فعال کودکان در فعالیت های کلاسی و گروهی می شود و ممکن است منجر به انزوای اجتماعی و کاهش اعتماد به نفس گردد. در چنین شرایطی، راهبردهای تعامل موثر بین آموزگاران و والدین می تواند نقش کلیدی در توانمندسازی این کودکان و کمک به آن ها در غلبه بر کم رویی ایفا کند. مشارکت آموزگار و والدین یکی از مهم ترین رویکردهای آموزشی برای حمایت از دانش آموزان کم رو محسوب می شود. آموزگاران به عنوان افرادی که بخش قابل توجهی از زمان روزانه کودک را با او سپری می کنند، می توانند نشانه های اضطراب اجتماعی و کم رویی را شناسایی کرده و راهبردهای مناسبی برای تقویت مهارت های ارتباطی کودک در محیط مدرسه ارائه دهند. از سوی دیگر، والدین به دلیل شناخت عمیق تری که از فرزند خود دارند، می توانند از طریق ارتباط مداوم با آموزگاران، اطلاعات ارزشمندی درباره رفتارها، نگرانی ها و پیشرفت کودک در خانه و مدرسه تبادل کنند. این تعامل دوسویه می تواند به تدوین راهبردهای جامع تری برای حمایت از کودکان کم رو منجر شود. یکی از راهبردهای موثر تعامل آموزگار-والدین در این زمینه، برگزاری جلسات مشاوره و کارگاه های آموزشی است که به والدین و آموزگاران کمک می کند تا راهبردهای عملی برای کاهش کم رویی کودکان را فراگیرند. ایجاد فرصت های ارتباطی بیشتر برای کودکان، تقویت مهارت های اجتماعی از طریق بازی های گروهی، تشویق به شرکت در فعالیت های فوق برنامه و استفاده از تکنیک های تقویت اعتماد به نفس از جمله روش هایی هستند که می توانند در این فرآیند مورد استفاده قرار گیرند. همچنین، بهره گیری از بازخوردهای مثبت، کاهش فشارهای آموزشی و فراهم کردن یک محیط حمایتی در مدرسه و خانه، از دیگر عوامل تاثیرگذار بر کاهش کم رویی و اضطراب اجتماعی کودکان به شمار می روند. با توجه به اهمیت همکاری بین آموزگار و والدین، لازم است که مدارس ابتدایی به عنوان نهادهای آموزشی، فرصت هایی برای ایجاد این ارتباط فراهم کنند و والدین را به مشارکت فعال تر در فرآیند رشد اجتماعی و روانی فرزندانشان تشویق نمایند. این مقاله تلاش دارد تا با بررسی راهبردهای تعامل آموزگار-والدین، به شیوه های عملی و اثربخش برای کمک به کودکان کم رو در مدارس ابتدایی بپردازد و راهبردهایی برای افزایش اعتماد به نفس و مهارت های اجتماعی این دانش آموزان ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

کم رویی ، اضطراب اجتماعی ، تعامل آموزگار-والدین ، حمایت از کودکان ، مدارس ابتدایی ، توانمندسازی کودکان.