تفسیر تاریخچه دیاژنز سنگ های کربناته سازند آسماری (الیگوسن – میوسن)، جنوب باختری لرستان

به منظور تفسیر توالی های دیاژنزی و تاریخچه پس از رسوب گذاری سنگ های کربناته سازند آسماری، یک برش چینه شناسی سطح الارضی واقع در تاقدیس ریت (جنوب باختری لرستان) به ضخامت ۱۳۱ متر مورد مطالعه و نمونه برداری قرار گرفته است. سنگ شناسی این سازند تناوبی از سنگ های کربناته و کربناته دولومیتی می باشد. نتایج حاصل از مطالعه مقاطع نازک رسوبی نشان داد که چندین فرآیند دیاژنزی در سازند آسماری رخ داده است. این فرآیندها شامل پوشش میکریتی، سیمانی شدن، انحلال، تخلخل، فشردگی فیزیکی و شیمیایی و انواع جانشینی ها می باشند که در در چهار محیط دریایی، آب شیرین، تدفینی و بالاآمدگی شکل گرفته اند. سه مرحله دیاژنزی اولیه (ائوژنز)، میانی (مزوژنز) و نهایی (تلوژنز) برای نهشته های مورد مطالعه تعیین شده است. مطالعات سنگ نگاری و زمین شیمی عنصری بر روی واحدهای کربناته دولومیتی منجر به شناسایی دو گروه از دولومیت ها در این سازند گردید (دلومیت های اولیه و ثانویه). تمرکز عناصر فرعی (Fe و Mn) در دلومیت های اولیه کمترین مقدار می باشد در صورتی که تمرکز این عناصر در دولومیت های ثانویه بیشترین مقدار می باشد. همچنین تمرکز عناصر فرعی دیگر نظیر (Sr و Na) در دولومیت-های اولیه بیشترین مقدار می باشد در صورتی که تمرکز این عناصر در دولومیت های ثانویه کم ترین مقدار است که این موضوع دلالت بر محیط دیاژنزی تدفینی کم عمق تا متوسط برای دلومیت های ثانویه دارد. دولومیت های این سازند هنوز به نظم بلوری نرسیده اند که می تواند به دلیل سن جوان این نهشته ها (الیگوسن- میوسن) در منطقه باشد.

کلیدواژه ها:

سازند آسماری ، تاریخچه دیاژنز ، زمین شیمی ، زاگرس ، لرستان